Devri

Recherche 'e...' : 2032 mots trouvés

Page 29 : de erevent (1401) à ermaezierezh (1450) :
  • erevent
    erevent

    plur. aerouant

  • erez .1
    erez .1

    f.

    I.

    (1) Aversion, malice, antipathie, outrage, jalousie.

    ●(1557) B I 133. Den sauant antier hep eres, tr. «un homme tout à fait savant et sans malice.» ●(1575) M 1974. So tenn enhy diæs, en eres hep espernn, tr. « Qui s’y trouve, empilé incommodément, dans la douleur, sans pitié » ●2252. En eres hac espernn, gante en Iffernou, tr. « Dans l’envie et la misère avec eux dans les enfers » ●3458. Hep nep eres dieznes na bresel, tr. « Sans aucune contrariété, privation, ni lutte »

    ●(1659) SCger 64b. haine, tr. «erés.» ●147a. eres, tr. «haine.» ●(1732) GReg 65b. Aversion, repugnance, tr. «Herès.» ●130b. Il faudra boire le calice, tr. «red a vezo ober un dra evit pehiny e santèr un erès vras.» ●880b. L'aversion qu'on a pour quelque viande, cause le soulevement de cœur, tr. «An heres a zigaçz an heug.»

    ●(1752) PEll 280-281. Erès, Malice importune & persévérante contre quelqu'un ; Froideur & division entre les personnes d'une même famille ou communauté. Cela est de l'usage de Cornwaille.

    (2) Kemer erez ouzh ub. : concevoir de l'aversion contre, pour qqn, qqc., prendre qqn, qqc. en aversion.

    ●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 39. hag a zeu da gemeret erez outhi, da c'hortoz ma kemerint cassoni.

    (3) Kaout erez ouzh ub. : éprouver de l'aversion contre, pour qqn.

    ●(1732) GReg 65b. Avoir de l'aversion, tr. « kaout herès.» ●258a. Degoût, aversion pour les personnes quand elles deplaisent, tr. «Erès.» ●J'ai du degoût pour lui, pour elle, tr. «Erès am eus ountâ, oundhy.»

    ●(1862) JKS.lam 46. Ann hini en deuz ar gwir garantez (…) N'en deuz erez oc'h den.

    (4) Kaout erez oc'h ober udb. =

    ●(1867) FHB 144/318b. Eur c'higer iaouang o teski he vicher, en deuz ive herez o laza eul leue.

    II.

    (1) Jalousie.

    ●(1752) PEll 280. Erès, Envie, tristesse, chagrin du bonheur des autres. Cela est de l'usage de Cornwaille. (…) J'ai entendu en Bas-Léon Erés, envie.

    ●(1847) FVR 313. Dizunvaniez hag erez e tre ar pennou. ●(1862) JKS.lam 517. ann erez, mamm an torfejou.

    ●(1909) FHAB Mae 132. an henoriou a zach d'ho heul goarizi hag erez.

    (2) Disec'hañ, difoñsañ gant an erez : crever de jalousie.

    ●(1925) BILZ 151. Ha koulskoude, plac'h yaouank koz viret ne chomo ket, nann, ah ! nann !… Plac'h yaouank koz viret ne vo ket : ne fell ket d'ei, henvel eus he moereb, c'hoar he mamm, tintin Katell, dizec'ha war droad gant ar c'heun hag an erez. ●157. Koant meurbed e oa Janedig o tiskenn eus he c'harronz : ar merc'hed a zifonse gant an erez.

    (3) Bezañ erez en ub. : être jaloux, envieux.

    ●(1925) BILZ 155. Erez enne abalamour m'he devoa dilezet Erwan ?… Ya sur, met ive divinet abalamour da betra c'hoaz, ya, divinet abalamour da betra ? Itron e vo Janedig !…

    III. Situation difficile.

    ●(1557) B I 624. en eres nam leset, tr. «ne me laissez pas dans cette situation odieuse.»

  • erez .2
    erez .2

    f. Femelle de l’aigle.

    ●(c. 1501) Donoet 8-3-4. an [er] han eres.

  • erezañ
    erezañ

    voir ereziñ

  • erezi / herezi
    erezi / herezi

    f. –où Hérésie.

    ●(1499) Ca 110a. Heresi. g. heresie. deuision de la foy catholique. ●(1557) B I 496. eguit ma guir ez eu hir martires rac maz ten fres (variante : tenfres) proces an heresy, tr. «et pour ma cause, elle souffre un long martyre ; car on la met en jugement pour sa foi.»

    ●(1576) H 50. Blasphem. Heresy. Auoeltriez. Dorn laquaet en perssonag ecclesiastic. Excommunication, tr. « blasphemy : heresy : adultery : hand laid on an ecclesiastical personage : excommunication. »

    ●(1612) Cnf 39a. pechet maruel ha heresy.

    ●(1659) SCger 65b. Heresie, tr. «Heresi.»

    ●(1882) BAR 163. rag ac'hano e teuaz an hereziou. ●(1894) BUZmornik 147. ann dud all o doa bevet enn herezi.

    ●(1911) BUAZperrot 226. o welet pegement oa gounezet an Allemagn gant an hereziou. ●462. sila o hereziou e Bro-C'hall. ●818. dizroët eus an herezi var barlen hor Mamm zantel an Iliz katolik.

  • ereziñ / erezañ
    ereziñ / erezañ

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Haïr.

    ●(1659) SCger 147a. eresi, tr. «hayr.»

    (2) Irriter, agacer.

    ●(1530) J 213b (Resurrection). Lyst hoz compsou couls eu poues / Hoz holl pres eu ma eresaf, tr. « Assez de paroles ! donnez-moi la paix ; votre empressement m’irrite. »

    ●(1847) FVR 294. Kement-ma ho erezaz a grenn enep ar re goz. ●(18--) SAQ I 302. Perseveri, er c'hontrol, eo errezi an Env.

    ●(1943) FHAB Meurzh/Ebrel 269. Chicardi (en bigoudennie) = agacer, d’où le nom chigarder ; à St-Nic on dit erezi qui a également le sens d’envier.

    (3) Envier, jalouser.

    ●(1752) PEll 281. J'ai entendu en Bas-Léon Erési, envier, porter envie.

    ●(1927) GERI.Ern 138. erezi, tr. «envier, avoir de l'aversion pour.» ●(1943) FHAB Meurzh/Ebrel 269. Chicardi (en bigoudennie) = agacer, d'où le nom chigarder ; à St-Nic on dit erezi qui a également le sens d'envier.

    II. V. intr. Avoir de l'aversion.

    ●(1732) GReg 65b. Avoir de l'aversion, tr. «Heresi. pr. herèset.»

    III. V. pron. réci. En em ereziñ : se haïr, se détester.

    ●(1732) GReg 40a. Il sont antipathiques, tr. «em eresi a reont dre natur.»

  • erezus
    erezus

    adj.

    (1) Antipathique, répugnant.

    ●(1732) GReg 40a. Antipathique, qui a de l'antipathie, tr. «Eresus dre natur.» ●258a. Degoutant, ante, qui donne du degoût, de l'aversion, tr. «erèsus.»

    ●(1847) FVR 218. tud erezuz.

    ●(1927) GERI.Ern 138. erezus, tr. «antipathique.»

    (2) Envieux, jaloux.

    ●(1927) GERI.Ern 138. erezus, tr. «envieux, jaloux.»

  • erfin
    erfin

    adv.

    (1) À la fin.

    ●(1621) Mc 93. peheny à diguac ordineramant an victoar en fin.

    ●(1710) IN I 131. Mæs erfin ar gonsantamant eo a beurechu an act vertuzus.

    ●(1867) FHB 115/85b. Erfin, skuiz gant ann devor anezhan, e plegaz hag e sinaz ar skrid guerz. ●(1889) ISV 113. Erfin e tiblasiz. ●(1894) BUZmornik 402. Erfin, boaza a reaz he fried da gemer perz. ●407. Erfin, (...) e roaz he ene da Zoue.

    ●(1909) FHAB Gwengolo 285. hag a deuaz erfin a benn euz an dud diaoulet-se. ●(1924) YAYA 37. Mil gorn butun ! Koumprenn a ran an traou, erfin.

    (2) Enfin.

    ●(1839) BESquil 310. é oé bet ér fin disoleit. ●(1869) HTC 30. hag e carg erfin euz he c'hrasou ar re a laka ho oll zoursi d'he zervicha. ●(1872) DJL 22. A raï erfin d'ar Blasfem bianaat. ●(1889) ISV 191. Erfin lavaret a rafed e teu an drouk-spered da hisa c'hoas muioc'h ar c'hig hag ar bed. ●(1894) BUZmornik 2. D'ar pervare erfin (…). ●(18--) ALB (FHAB du/kerzu 1941 p. 101b). Erfin, abriet oa atao / Ouz an avel hag ouz ar glao

    ●(1918) BNHT 3. hag e laras érfin é oé kroget er valitouch én hé gargusen.

  • erfont
    erfont

    adv. Au fond, à la fin, en somme.

    ●(1836) FLF 19. N'on mat da netra, erfont.

  • ergan
    ergan

    s.

    (1) Volonté.

    ●(1961) BAHE 28/4. evit kaout «ergan», e-giz ma lavarer e Treger. ●(1965) BAHE 44/39. Ergan, ergen = nerzh-enebiñ. Ergan en deus. gant ur pouez-mouezh kreñv war ar silabenn gentañ. ●(1997) HYZH 209/33a. Volonté, tr. «ergan (Plouared).»

    (2) Ressentiment.

    ●(1982) TKRH 104. Me 'gred e oa chomet gantañ un tammig ergenn en he c'heñver dre ma oa bet roet da santout dezhañ ne oa ket uhel a-walc'h e galite da glask bezañ mab-kaer e ti Pipi 'r B....

  • Erge-Armel
    Erge-Armel

    voir Erge-Vihan

  • Erge-Vihan
    Erge-Vihan

    n. de l. An Erge-Vihan : Ergué-Armel (Quimper).

    I.

    (1) An Erge-Vihan.

    ●(1631-1633) JM.maunoir 64. Ergue Major, Ergue Minor.

    ●(1878) SVE 965. Personn Erc’hie-Vihan a zo minuzer. ●(1884) BUZmorvan 722. ha peder barrez euz a Gerne, Ann Erge-Vihan, Plobannalek, Tregennek ha Tremeok. ●(1890) MOA 20b. Erge-Vihan. ●(1894) BUZmornik 724. peder barrez euz a Gerne, Ann Erge-Vihan, Plobannalek, Tregennek ha Tremeok.

    ●(1911) BZIZ 170. ganet en Ergue-Vihan. ●(1911) BUAZmadeg 850. Relegou sant Ian, saveteat gant mear an Ergue-Vian. ●(1926) FHAB Mae/187. Hervez eur rumm all, en Erge-vihan en tu bennak.

    (2) Erge-Armel.

    ●(1865) FHB 17/136a. Michel Feunteun, eus a Ergue-Armel. ●(1876) BJM 150. hag an aotrou person Erghe-Armel. ●(1890) MOA 20b. Erge-Armel.

    ●(1911) BUAZperrot 859. e relegou a oue kaset da guzat da Erge-Armel. ●(1935) SARO 88. Ha c'hoaz n'eman ket breman e Kemper met en Erge-Armel.

    II. Dictons.

    (1)

    ●(1878) SVE 965. Personn Erc'hie-Vihan a zo minuzer.

    (2)

    ●(1927) CONS 8/838. Da Sant Alour evit kaout glao / Ha d'an Drennec 'vit amzer brao. / (A Saint Alour pour la pluie, / Et au drennec pour le beau temps), / conseille le dicton local. ●(1937) (1976) CGBR 114. Da Sant Alour evit kaout glao, / Ha d'an Drennec 'vit amzer brao.

    III. [Toponymie locale]

    ●(1927) CONS 8/838. Da Sant Alour evit kaout glao / Ha d'an Drennec 'vit amzer brao. ●(1996) GESI 168. ur vereuri en Erge-Vihan a zo hec'h anv Ar Gelenn Vras, hag unan all e-kichen Ar Gelenn Vihan.

  • Erge-Vras
    Erge-Vras

    n. de l. An Erge-Vras : Ergué-Gabéric.

    I.

    (1) An Erge-Vras.

    ●(1631-1633) JM.maunoir 64. Ergue Major, Ergue Minor.

    ●(18--) OLLI 244. Cantic spir. E gloar Doue hac an Itron Varia Kdevot pehini he deus ur Chapel caër e Parres Ergue-Vras equichen Quimper Caurintin. ●(1855) FUB 84. Ann hini Erc’hié-Vrâz marrer. ●(1865) FHB 33/264b. An aotrou Madec, vikel en Ergue-Vras, so hanvet vikel e Landiviziau. ●(c.1868) GBI I 498. Person Elliant 'zo bet kuitet, / D'ann Erge-Vraz brema 'z eo et. ●(1870) FHB 280/152a. an aotrou Rouz, euz an Ergue vras. ●296/277b. Scrifa a rer deomp euz an Erge-Vraz. ●(1878) SVE 965. Personn Erc’hie-Vras a zo falc’her. ●(1890) MOA 20b. Erge-Vraz.

    ●(1911) BUAZmadeg 732. Ar zant-man a zo ganet en Erge-Vraz.

    (2) Erge-Gaberig.

    ●(1865) FHB 8/63b. Renan Bolore, den a vicher, en Ergue-Gaberic. ●(1890) MOA 20b. Erge-Gaberik.

    ●(1905) ALMA 64. Erge-Gabéric. ●(1923) FHAB Du 11/406. Ar c'hastell a welit aman eo kastell Lezergue, en Ergué-Gabéric. ●(1928) FHAB Du/406. Itron Varia Kerzevot, en Ergue-Gaberic. ●(1930) FHAB Ebrel/123. Er bloaz 1651, e voe misionou e eskopti Kemper, Ergue-Gaberik.

    ►

    ●(1643) JM.maunoir 168. in parœcia Ergue.

    ●(18--) MILg 227. euz a barrez Ergue.

    II.

    (1) Dicton.

    ●(1855) FUB 84. Trivéder Kerné / Person Kemper a zô skolaer, / Ann hini Erc'hié-Vrâz marrer, / Ann hini Elliant falc'her.

    (2) Dicton.

    ●(1878) SVE 965. Personn Erc'hie-Vras a zo falc'her.

    (3) Devise de famille noble.

    ●(c.1900) PEAB.Ergué-Gabéric 35. Autret, S de Lezergué : d'or à cinq trangles ondées d'azur; devise : Dre ar mor.

    III. [Toponymie locale].

    ●(18--) MILg 227. da ’ti Itron Kerzevod. ●(18--) OLLI 244. Cantic spir. E gloar Doue hac an Itron Varia Kdevot pehini he deus ur Chapel caër e Parres Ergue-Vras equichen Quimper Caurintin. ●(1870) FHB 296/277b. Petra zo bet eta a nevez e Kerzevot. (...) da vont da bardona d’ar Guerzevot. ●296/278a. digueout er Guerzevot.

    ●(1923) FHAB Du 11/406. Kastell Lezergue n'eo ket bet laket e gwerz gant gouarnamant an Dispac'h.

  • ergentaou
    ergentaou

    adv. Naguère.

    ●(14--) N 295-296. an vanesonou / Hoz boa golennet eguetou, tr. «le gibier / Que vous venez de demander.» ●664-665. Na galsesde quet eguetou / Sarmon, tr. «Que tu n(aies pu tantôt / Sermonner.»

    ●(c.1718) CHal.ms iv. Tantost, auec le passé, tr. «Inteu er gueteu.» ●I'ai passé tantost par la, tr. «memés tremenet Inteu dre ahont er gueteu dre hont.» ●(1741) RO 3026. Eur sanchament vras a so enoch aboe ar gento. ●(1752) PEll 8. Aketao, Aketaw, Eketaw & Er-Kentaw, Tantôt, au passé, par exemple, quand on parle après midi de ce qui s'est fait au matin. ●281. Erghentaw, ou Erghentäu. C'est le même qu'Aketaou. ●(17--) EN 2991. me songe er gentou evoais dibarfreuzet, tr. «je pensais tantôt que tu étais déchiré.» ●(1783) BV 50/1242-1243. enn anou belsibut hac an oll doueou / em moa bet inuoquet ahanoch erguentou.

    ●(1857) CBF 78. Ergentaou ounn bet flemmet gand eur wenanen, tr. «Tantôt j'ai été piqué par une abeille.» ●(1878) EKG II 263. evel m'int bet, ergentaou, o kerc'hat an Aoutrou Persoun. ●(1884) BUZmorvan v. Egintaou. – Er mintin-ma.

    ●(1904) DBFV 115a. inteu, adv., tr. «tantôt (avec le passé). (Ch. ms.).» ●(1936) BREI 441/2c. Ma n'am be ket lavaret d'am mamm gwitaou e ven fur.

  • ergerzh
    ergerzh

    m. –ioù

    (1) Voyage, déplacement.

    ●(1499) Ca 78a. Erguerz. pas ou voyage.

    ●(1732) GReg 966b. Voïage à pié, tr. «Erguerz. p. èrguerzyou.»

    ●(1821) GON 205b. Ergerz, s. m., tr. «Voyage à pied. Course. Promenade. Pl. ergersiou.» ●(1847) FVR 49. Erwan ar Gallou, euz Tonkedek, hen heulie peurvuia enn he ergersiou.

    ●(1927) GERI.Ern 138. ergerz m., tr. «Voyage.» ●(1931) VALL 283a. Excursion ; en groupe, tr. «ergerz m.»

    (2) Allure, manière de marcher.

    ●(1499) Ca 109b. aleure. chemineure. b. erguerz.

    ●(1732) GReg 602b. Je l'ai connu à son marché, tr. «Me am eus anavezet anezâ dioud e erguerz.» ●698b. Pas, démarche, tr. «Erguerz.» ●699a. Selon son pas, tr. «Dioud an erguerz anezâ.»

  • ergerzhadeg
    ergerzhadeg

    f. –où Excursion, voyage en groupe.

    ●(1931) VALL 283a. Excursion ; en groupe, tr. «ergerzadeg f.»

  • ergerzhadenn
    ergerzhadenn

    f. –où

    (1) Pérégrination, excursion.

    ●(1931) VALL 283a. Excursion, tr. «ergerzadenn f.» ●(1944) DGBD 97. va ergerzhadennoù dre ar vro.

    (2) Exploration.

    ●(1931) VALL 285b. Exploration, tr. «ergerzadenn f.»

    (3) Marche.

    ●(1962) GERV 102. o ergerzadenn hir hag a badas meur a zevez o c'hasas betek ar stêr Aon.

  • ergerzhadur
    ergerzhadur

    m. –ioù

    (1) Exploration.

    ●(1931) VALL 285b. Exploration, tr. «ergerzadur m.»

    (2) Traversée.

    ●(1962) EGRH I 76. ergerzhadur m. -ioù, tr. « action de traverser, d’explorer. »

  • ergerzhadurezh
    ergerzhadurezh

    f. Exploration.

    ●(1962) EGRH I 76. ergerzhadurezh f., tr. « exploration. »

  • ergerzhedigezh
    ergerzhedigezh

    f. Exploration.

    ●(1962) EGRH I 76. ergerzhidigezh f., tr. « exploration. »

  • ergerzher
    ergerzher

    m. –ion Voyageur.

    ●(1821) GON 205b. Ergerzer, s. m., tr. «Voyageur, celui qui marche à pied. Marcheur. Promeneur.»

    ●(1927) GERI.Ern 138. ergerzer, ergerzour, tr. «voyageur.»

  • ergerzherezh
    ergerzherezh

    m. Exploration.

    ●(1931) VALL 285b. Exploration, tr. «ergerzerez m.»

  • ergerzhiñ
    ergerzhiñ

    voir ergerzhout

  • ergerzhour
    ergerzhour

    m. –ion Explorateur.

    ●(1931) VALL 285b. Explorateur, tr. «ergerzour pl. ien.»

  • ergerzhout / ergerzhiñ
    ergerzhout / ergerzhiñ

    v. Voyager.

    ●(1821) GON 205b. Ergerzout, v. n., tr. «Voyager à pied. Promener. Marcher.»

    ●(1927) GERI.Ern 138. ergerzi, tr. «voyager.»

  • ergu
    ergu

    m. Polémique.

    ●(1931) VALL 573a. Polémique, tr. «ergu dre skrid.»

  • erguer
    erguer

    m. –ion Polémiste.

    ●(1931) VALL 573a. Polémiste, tr. «erguer.»

  • eridigezh
    eridigezh

    f. = (?) cf. «eren» (?).

    ●(1834) APD 37. dre an eridiguez hac an union eus ar garantez hac eus ar sujidiguez.

  • erien
    erien

    m. –où

    (1) Bord, rebord, rive.

    ●(14--) N 955. Duet dre aeur voar an euryen, tr. «Venez heureusement sur le bord (de cette source).»

    (2) (habillement) Bord (d'un chapeau).

    ●(1887) RECe viii 508. On dit encore en trécorois erien, f., pl. o, «bords d'un chapeau» ; cf... ma zoq hep he eillen «mon chapeau sans rebords», dans la chanson Covision Iann-Grennard, chez la veuve Le Goffic, str. 2.

    ●(1927) GERI.Ern 138. erien m., tr. «Bord d'un chapeau.»

    (3) (couture) Ourlet.

    ●(1744) L'Arm 262b. Ourlet, orlet, orle, tr. «Ærion.. neu. m.»

    ●(1927) GERI.Ern 138. V[annetais] érion m., tr. «ourlet.» ●(1932) BRTG 47. p'um laka de chakein é erioñneu.

  • erienenn
    erienenn

    f. –où

    I.

    (1) (habillement) Bord (de chapeau).

    ●(1919) KZVr 355 - 21/12/19. erienenn, tr. «rebord (d'un chapeau).»

    (2) (couture) Ourlet.

    ●(1927) GERI.Ern 138. V[annetais] érionenn f., tr. «ourlet.»

    II. Debriñ ar vegenn kent an erienenn : voir begenn.

  • erienet
    erienet

    adj. (Chapeau) Pourvu d'un bord (large, mince, etc.).

    ●(1905) BOBL 01 avril 28/1b. eun tok plouz eillened moan. ●(1927) GERI.Ern 138. erienet (ledan), tr. «à larges bords.»

  • erieniñ
    erieniñ

    v. tr. d. Ourler.

    ●(1744) L'Arm 262b. Ourler, tr. «Ærionnein.»

    ●(1907) VBFV.bf 20b. érioñnein, v. a., tr. «ourler.» ●(1927) GERI.Ern 138. erionein v. a., tr. «ourler.»

  • erijañ
    erijañ

    v. tr. d. Ériger.

    ●(1659) SCger 52b. eriger, tr. «erigea.»

  • erin
    erin

    m. –où (géographie) Dune.

    ●(1920) MVRO 53/4d. var dreaz an erinnou. ●(1927) GERI.Ern 138. érin V[annetais] s., tr. «Falaise sablonneuse, dune.» ●(1936) IVGA 292. keo an erinou. ●(1942) VALLsup 57b. Dune, tr. «erin C[ornouaille] ; V[annetais] érin, et falaise sablonneuse.» ●(1948) LLMM 7/77. war an erin. (...) an erin a vez graet eus an tuniennoù glas a-hed an aod.

  • erizipel
    erizipel

    s. (pathologie) Érysipèle.

    ●(1907) BSPD I 20. En dra-sen e oé un érisipel get en derhien tuem.

  • erjel
    erjel

    s. C’hoari erjel : jouer aux osselets (pour les petites filles).

    ●(1989) TDBP IV 31. C'hoari erjel, tr. « Jouer aux osselets. (jeu de filles uniquement). »

  • erjennat
    erjennat

    v. tr. d. Taquiner. cf. anjinañ

    ●(1957) BRUD 2/81. Pa vije deut ar vugale d'an oad a bemzeg bloaz, e vijent erjennet : «dont a reont da dud yaouank, heb dale e komañsint kajoli ; prest int da vond da ouel Sant-Stevan». ●82. Re erjennet e vije bet ar bôtred krenn goude-ze abalamour o-dije bet prenet bonboniou d'ar merhed... ●(1958) BRUD 3/106. Erjennet : hegasi evid c'hoarzin.

    ►absol.

    ●(1957) BRUD 2/82. yaouankizou o vond hag o tont, lod oh erjennad, lod o kaozeal, lod all hoaz o vadinal.

  • erlegezh
    erlegezh

    adv. En échange.

    ●(1464) Cms (d’après GMB 221). Erllecguez, l. hoc mutuum. ●(1499) Ca 78b. Erlecguez. l. hoc mutuum / tui. ●(c.1500) Cb 79a. Erlecguez. g. autant pour autant. l. hoc mutuum / tui.

    ●(1732) GReg 620b. Mesure pour mesure, tr. « alias erlecguez.» ●752a. Prêt, ce qu'on prête à un ami, tr. «alias erlecguez.»

  • ermaez
    ermaez

    m. Sortie.

  • ermaezañs
    ermaezañs

    f. Absence.

    ●(1905) BOBL 22 juillet 44/2d. e-pad e ermeazanz.

  • ermaezant
    ermaezant

    adj. Absent.

    ●(1907) BOBL 12 janvier 120/1d. e kenver ar re ermezant. ●(1908) BOBL 23 mai 178/2e. e-pad ma oa ermezant.

  • ermaezedigezh
    ermaezedigezh

    f. Exportation.

    ●(1962) EGRH I 76. ermaezidigezh f., tr. « exportation. »

  • ermaeziad
    ermaeziad

    m. –ed, ermaezidi Hors-venu, étranger.

    ●(1659) SCger 147a. ermesidi, tr. «les etrangers.»

    ●(1847) FVR 116. Ar gerent a zeue evel ermezidi ann eil evit egile. ●349. ermezidi dianav. ●(1876) TDE.BF 191b. Ermesiad, s. m., tr. «Etranger à la localité ; pl. ermesidi.»

    ●(1909) BLYA 46. Troad an ermeziad warnout o koueza. ●(1912) MMPM 149. Ermeziad ha pirc'hirin var ar bed.

  • ermaeziadeg
    ermaeziadeg

    f. –où

    (1) Exode.

    ●(1923) SKET i 87. Eur boaz leun a furnez eo a reize an ermaeziadegou e-touez diskennidi Manos er vro-Wenn. ●125. Ermaeziadeg bagad ar C’haran. ●(1931) VALL 284b. Exode, tr. «ermaeziadeg f.» ●(1958) BAHE 15/21. Ar gerioù-se eus ar Skritur Sakr a gaver e levr an Ermaeziadeg.

    (2) (Bible) Levr an Ermaeziadeg : Le livre de l’Exode.

    ●(1931) VALL 284b. le livre de l’Exode, tr. « levr an Ermaeziadeg. »

  • ermaeziadenn
    ermaeziadenn

    f. –où

    (1) Sortie.

    ●(1974) SKVT iii 87. un ermaeziadenn ne veze graet nemet da sul.

    (2) Exode.

    ●(1931) VALL 284b. Exode, tr. « ermaeziadenn f. »

  • ermaeziadez
    ermaeziadez

    f. –ed Hors-venue, étrangère.

    ●(1876) TDE.BF 191b. Ermesiadez, s. m., tr. «Etranger à la localité ; pl. ermesidi. Ermesiadez, s. f. C'est le féminin du précédent.»

  • ermaeziadur
    ermaeziadur

    m. –ioù

    (1) Exportation.

    ●(1931) VALL 285b. Exportation, tr. «ermaeziadur m.»

    (2) Expulsion.

    ●(1962) EGRH I 76. ermaeziadur m. -ioù, tr. « expulsion, exportation. »

  • ermaeziañ
    ermaeziañ

    v. tr. d.

    (1) Faire sortir.

    ●(1931) VALL 701a. Faire sortir, tr. «ermezia.»

    (2) Exporter.

    ●(1934) BRUS 64. Exporter, tr. «ermézein.»

  • ermaezier
    ermaezier

    m. -ion m. Exportateur.

    ●(1962) EGRH I 76. ermaezier m. -ien, tr. « exportateur. »

  • ermaezierezh
    ermaezierezh

    m. Exportation.

    ●(1962) EGRH I 76. ermaezierezh m., tr. « exportation. »

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...