Devri

Recherche 'a...' : 5084 mots trouvés

Page 46 : de alert (2251) à aljerianiz (2300) :
  • alert
    alert

    adj. = skañv.

    ●(1857) HTB 83. An dijentil a iez pare meurbet alert.

  • alertiz
    alertiz

    f. =

    ●(1838) OVD 275. hag e gresque en alertis ag en devotion.

  • alese
    alese

    adv.

    (1) De là.

    ●(1557) B I 275. Ne alhes fifual na bale / Euit neb eres alesse, tr. «tu ne peux remuer ni marcher, quoi qu'on te fasse.» ●393. Cza, paillardez, deux a llesse / Heb tardaff un barr adarre, tr. «Allons, effrontée, viens-t'en sans pls tarder.»

    ●(1659) SCger 128a. Alesse, tr. «dela.» ●(1732) GReg 496a. Ne hobez point de là, tr. «Ne flaichit qet a leçze.» ●(1792) BD 342. que lesse pa guery, tr. «Va-t-en s'il te plaît.» ●425. tech alesse, tr. «Va-t-en.» ●(17--) EN 497. a huy deud a lese.

    ●(1867) MGK 53. Va map, ke alese da gaout hor c'herent-nez. ●(1878) EKG II 26. hag e vezo guelet unan-bennag o sevel alese.

    ●(1906) KPSA 35. Kea alese. ●(1954) LLMM 42/14. N’eus ket da dortañ, ret eo tec’hel alese ar primañ gwellañ. ●(1963) LLMM 99/264. Tec’h alese, emezañ, penn bastard a zo ac’hanout ; anez-se e tennin warnout.

    (2) sens fig. Par ici.

    ●(1990) TTRK 78. Tud Laou alemañ, Tud Laou alese !

  • aleshont
    aleshont

    voir alehont

  • alesont
    alesont

    voir alehont

  • aleventa
    aleventa

    s. = (?) Dérangement de la luette (?).

    ●(1957) ADBr lxiv 4/445. (An Ospital-Kammfroud) Aleventa : n. – Mot dont l'usage est quasiment perdu, utilisé encore quelquefois par des personnes âgées dans l'expression : kouet an aleventa warnañ. Le mot semble désigner un dérangement de la luette. Le secret de la guérison consistait à tirer sur un cheveu (un seul, mais lequel ?) planté sur le sommet de la tête : parea an aleventa en eur jacha war eur vlevenn.

  • alez .1
    alez .1

    f. –ioù

    (1) Allée plantée d'arbres qui conduit à une demeure.

    ●(1499) Ca 6a. Ale. g. alee.

    ●(1659) SCger 100a. rabine, tr. «ale.» ●(1732) GReg 65b. Avenuë, allée d'arbres plantez en droite ligne qui conduit à une maison, tr. «alez. p. alezyou.» ●836a. Il a sablé les allées de son jardin, tr. «Træzet èn deus e alezyou.» ●(1744) L'Arm 11a. Allée, tr. «Alé.. yeu. f.» ●(c.1785) VO 56. Er gùé e oai neoah arranquét én ur fæçon ma hoai un afin a aléieu tihoèl hèt-ha-hèt d'en davalèn.

    ●(1849) LLB 714. Ha guéen doh guéen hag alé doh alé. ●845. penauz é ma ret gober hou s-aléieu.

    ●(1922) EMAR 94. 'Lec'h m'eo ral ar c'heuneud 'tisplij d'ezan bale : / E blijadur eo kaout e pep hent un ale. ●(1929) MKRN 108. an aliou kesten, tr. «les allées de châtaigniers.»

    (2) (jeu) Allée de boules, quilles.

    ●(1981) ANTR 157. E peb karter ez eus eun alez-killou.

    (3) local. Entrée de maison, corridor.

    ●(1909) BROU 201. (Eusa) Ale, tr. «Entrée de maison, corridor.»

    (4) Alez-korriganed : allée couverte.

    ●(1962) KOGI 28/10. Brudet ez eo Breizh, evel bro ar Vein-hir, an Taolioù-Mein, an Alezioù-Korriganed, Kromlec'hioù.

    (5) Alez goloet : allée couverte, tonnelle.

    ●(1732) GReg 90a. Berceau, en treillage, tr. «Alez goloët. p. alezyou goloët. voyez tonnelle.» ●(1744) L'Arm 29b. Berceau, tr. «Alé goleitt.»

  • alez .2
    alez .2

    s. -ed (icthyonymie) Alaise (? à Houat et Hœdic).

    ●(1850) HHO 70. Alaises, tr. « Alezet. »

  • alezad
    alezad

    f. –où Contenu d'une allée.

    ●(1854) GBI I 366. un alead gwez, tr. «une avenue d'arbres.»

  • alezenn
    alezenn

    f. alezed (ichtyonymie) Barbue.

    ●(1904) DBFV 5b. alèzen, f. pl. –zed, tr. «alaise, poisson.» ●(1919) DBFVsup 2a. alézen, f., tr. «barbue.» ●(1934) BRUS 254. Une alaise, tr. «alezen –ed.»

  • alf
    alf

    m. Endroit où un (joueur de boules, de billes, etc.) se place pour jouer.

    ●(1857) CBF 124. Mont d'ann alf pe d'ann aplik, tr. «Se rendre au but pour lancer la boule.»

    ●(1913) KZVr 32 - 12/10/13. Aplud, masc., tr. «endroit d'où l'on vise à un but, arrêt que les enfants jouant à la canette appellent alf, but» Milin.» ●(1924) NFLO. but. aller au but pour jouer, tr. «mont d'an alf.»

    ●(1927) GERI.Ern 14. alf m., tr. «Le lieu d'où l'on jette (la boule, au jeu de quille, etc.).»

  • alfabed
    alfabed

    m. Alphabet.

    ●(1576) H 53. Alphabeth, eguit an bugale, tr. « Alphabet for the children. »

  • alfant
    alfant

    adv. Voracement.

    ●(1923) ADML 7. N'hen debraz ket [he zam] goulskoude ken alfant hag he mignonez.

  • alfaod
    alfaod

    m. –ed Vorace.

    ●(1919) DBFVsup 2a. alfaud, halfaud, s., pl. –ed, tr. «glouton, goulu.»

  • alfaodiz
    alfaodiz

    f. Voracité.

    ●(1932) BRTG 78. Alfaudiz kah en ti. ●81. lakat marù el logotour ar goust é alfaudiz.

  • alfaot
    alfaot

    adj. Vorace.

    ●(1932) BRTG 80. En alfaud kah.

  • alfenn
    alfenn

    voir afenn

  • alfet
    alfet

    adj. Vorace.

    ●(1917) KZVr 219 - 13/05/17. Alfet, tr. «gourmand, qui avale trop vite sa nourriture.» Ar marc'h a zo alfet (Bas-Léon) Loeiz ar Floc'h.

  • alfin
    alfin

    adv. Enfin, à la fin.

    ●(1872) DJL 38. Ian, eun tamig abafet da ghenta, a respont alfin.

  • alfo
    alfo

    m. (pathologie) Délire.

    ●(1732) GReg 261b. Delire, rêverie d'un malade, tr. «Cor[nouaille] Alfo. elfo.» ●Ce malade n'est pas sans delire, tr. «Ne ma qet an dèn-ze hep alfo, ou hep elfo.» ●Avoir du delire, être en delire, tr. «Cahout alfo, ou, elfo.» ●868b. Le délire est un simptome de la fièvre, tr. «An alfo a so ur merq haznad a derzyenn.»

    ●(1912) MMPM 64. Eun devez Sant Per en eun alfo a garantez en em daol er mor evit mont da gaout Jezus. ●(1927) GERI.Ern 14. alfo C[ornouaille] m., tr. «Délire (d'un malade).»

  • alfoet
    alfoet

    adj. Délirant.

    ●(1732) GReg 261b. Avoir du delire, être en delire, tr. «beza alfoet, ou, elfoët H[aute] C[ornouaille] & Van[netois].»

  • alfoiñ
    alfoiñ

    v. intr. Délirer.

    ●(1732) GReg 261b. Avoir du delire, être en delire, tr. «Alfoï. pr. alfoët. elfoï. pr. elfoët H[aute] C[ornouaille] & Van[netois].»

    ●(1927) GERI.Ern 14. alfoi C[ornouaille] v. n., tr. «délirer.»

  • algenn
    algenn

    f. –où, alginier (habillement)

    (1) Bride de coiffe.

    ●(1716) PEll.ms 11. Alghen, plur. alghennou, tr. «les deux costez, ou les deux pointes d'une coëffe, les quelles servent à l'attacher par dessous le menton.» ●(1752) PEll 9. Alghen, pl. Alghennou, tr. «les pointes d'une coëffe, qui servent à l'attacher sous le menton.»

    (2) Barbe de coiffe.

    ●(1886) RUSq.FB 39b. barbe, d'une coiffe, tr. «aligen f. pl. nou, algen.»

    ●(1922) FHAB Gouere 229. alkennou hir koefou brodet gwenn kann ar merc'hed o krena evel eur bern deliou ha saeou a liou pinvidik ar c'hwazed o lintra evel eur parkad bleuniou a dlee beza eun arvest, eun dudi e welet, hag ar c'haera prosesionou a welomp c'hoaz en amzer-man e pardoniou brudeta hor bro n'int nemed eur skeud, ha netra ken, eus ar pez a welet neuze war hent bras ar Folgoat. ●(1927) GERI.Ern 14. algenn f., tr. «Pointe ou barbe de coiffe.» ●(1930) FHAB Kerzu 467. ar wazed o devoa bragezeier lien gwenn ha bodreou mezer hag ar merc'hed koefou bras, alkennou hir d'ezo, dem-henvel ouz koefou merc'hed Plougastell en deiz a hizio ; n'oa ket deuet ar c'hiz da zougen chaliou bras neuze evel ma raer breman. ●(1942) VALLsup 34b. Coiffe à pointe, à barbes (algenn) koef algennet.

    (3) Ailette de coiffe (barbe tronquée).

    ●(1909) BROU 201. (Eusa) Algenn, tr. «Pointe de coiffe.» ●(1919) KZVr 350 - 15/11/19. Alkenn, tr. «ailette de la coiffe à Lannilis, Loeiz ar Floc'h.» ●(1985) OUIS 225. et sur les côtés deux morceaux de lingerie brodée, relevés sur les oreilles : les alkennou.

    ●(2013) COSBI 123. an algennoù ou alginier, tr. «les ailes (bords non brodés de la coiffe).»

  • algennet
    algennet

    adj. (habillement) Koef algennet : coiffe à barbes.

    ●(1942) VALLsup 34b. Coiffe (…) à pointe, à barbes (algenn) koef algennet ; de la campagne de Roscof, et femme ainsi coiffée pennpaket.

  • ali
    ali

    m. & adj. –où

    I. M.

    (1) Avis, conseil.

    ●(1580) G 182-183. non neus doñ grat na mat na ty, / Douar na chatal nac aly, tr. «nous n'avons à notre disposition ni bien ni maison, / Terre ni bétail, ni conseil.»

    ●(1710) IN I 352. Sant Augustin a ro un ali bras d'an intanves.

    ●(1838) CGK 6. dre e haliou fall. ●(1864) SMM 33. Setu an diou guentel hag an daou ali oc'h eus bet diaraog. ●(1868) FHB 161/40b. Eun ali evel kent am be da rei deoc'h. ●(1868) FHB 199/343a. Koulsgoude, ma mignon, e rofen ali dec'h da sonjal erfad er pez ac'h eus c'hoant da ober. ●(1874) FHB 506/287b. Chetu ama en tam ali / A roaz er fur-sot a zevri. ●(1878) EKG II 33. me n'oan evit goulen ali ouc'h den. ●(1889) ISV 207. heuil va ali ha savete da ene en eur sacrifia.

    ●(1907) PERS 226. heulia he ali. ●227. heb goulen he ali. ●262. rei aliou mad da bep hini. ●(1911) BUAZperrot 118. o c'houlenn ali eun all. ●490. Diskiant eo da aliou. ●(1919) DBFVsup 2a. alu, alud (Arv[or]), ali (B[as] v[annetais]), tr. «avis, conseil.» ●(1926) FHAB Genver 25. eun ali bennak diwarbenn an netadurez. ●(1929) MKRN 153. E alïou, e furnez a ziske d'hon Tadou / Beva santel. ●(1931) GUBI 136. en ali-sé / E bredégeh dré hou puhé. ●(1943) FATI 128. kemer a ra ali tud gouiziek.

    (2) Ali fall a zen : personne de mauvais conseil.

    ●(1907) AVKA 146. un ali fall a den out.

    (3) War ali : sur les conseils de.

    ●(1911) BUAZperrot 83. var ali ar Werc'hez. ●92. ha var he ali e lakejont sevel iliz sant Per ha sant Paol. ●589. Var ali sant Fransez a Zal. ●(1957) AMAH 153. War va ali, e lenne un dek pe daouzek pezh-c’hoari.

    (4) Dre ali(où) : sur les conseils de.

    ●(1882) BAR 66. Dont a reaz d'an Templ dre ali ar Speret-Santel. ●(1894) BUZmornik 194. ha goudeze e tistroaz d'ar gear dre ali he eontr.

    ●(1907) PERS 279. Piou a c'hellfe niveri an oberou en euz an Aot. Vianney lakeat sevel, dre he aliou hag aliez gant sikour he arc'hant ?

    (5) Bezañ en ali : être d'accord que.

    ●(1912) BUAZpermoal 35. ha p'eo gwir n'oc'h ket en ali gwelet ac'hanon o vont ken d'ar foariou, hounnez a vezo ma diveza.

    II. Attr.

    (1) Bezañ ali : être d'avis (que).

    ●(1913) KZVr 26 - 31/08/13. me 'zo ali, tr. «je suis d'avis que...» ●(1927) GERI.Ern 14. ali 'venn d'eoc'h, tr. je serais d'avis, je vous conseillerais.»

    (2) Bezañ ali da : être partisan de.

    ●(1902) PIGO I 183. Neuze, 'me Bersonik, me a vije ali da grapad pep hini war e ween, hag an hini a welo eur c'hastel pe eun ti bennag a laro d'ar-all.

    (3) Bezañ ali war : être d'accord sur.

    ●(1965) BAHE 46/2. An holl a vo ali war ar poent-se.

    (4) Bezañ ali gant ub. : être du même avis que qqn.

  • aliañ / aliiñ .1
    aliañ / aliiñ .1

    v.

    I. V. intr. S'allier.

    ●(1499) Ca 6a. Aliaff. g. alier.

    II. V. tr. d.

    (1) Allier.

    ●(1904) DBFV 5b. aliein, v. a., tr. «allier, unir, joindre ensemble.»

    (2) Inviter.

    ●(1659) SCger 70a. inuiter, tr. «allia.»

    III. V. pron. réci. En em aliañ : se marier.

    ●(1904) DBFV 5b. hum aliein, tr. «se marier.»

  • aliañ / aliiñ .2
    aliañ / aliiñ .2

    v. tr. d.

    (1) Conseiller.

    ●(1659) SCger 30a. Conseiller quelqu'vn, tr. «allia vre benac.» ●128b. Allia, tr. «inciter.» ●(1710) IN I 141. alia peb-unan a ràn da Gomunia bep Sul.

    ●(1878) EKG II 6. Ne fell ket dign oc'h alia re.

    ●(1919) DBFVsup 2a. aluein, aliein, tr. «donner conseil, conseiller.»

    (2) Aliañ ub. da : conseiller à qqn de.

    ●(1877) EKG I 243. hag alia a ran ac'hanoc'h da ober eveld'oun. ●(1878) EKG II 7. ar re-all a alian da zistrei fenoz pep hini d'he gear. ●(1894) BUZmornik 103. Pa alier ar gristenien da gerzet var roudou ar zent.

    ●(1904) DBFV 5b. aliein, v. a., tr. «conseiller, induire.» ●(1911) BUAZperrot 496. hag alia a reas an eskibien da rei an urziou sakr d'ar gloareged dirag an dud fidel.

    (3) Conseiller de.

    ●(1933) ALBR 73. Alia a ran kenan labourat gant al lysol-ze.

  • aliañs
    aliañs

    f. –où

    (1) Alliance.

    ●(1580) G 430-431. Eval se ez dleomp treyf dyoz an bet hon credance, / Ha lesel he hol spy deffry he alyance, tr. «Ainsi nous devons détourner du monde notre foi, / Et laisser tout son espoir, sérieusement, et son alliance.»

    ●(1744) L'Arm 11a. Alliance, tr. «Aliance.. eu. m.»

    ●(1857) GUG 129. Eit sterdein hoah en allianç / Étré er pèn hag er mampreu.

    ●(1904) DBFV 5b. alians, f. pl. eu, tr. «alliance.» ●(1913) AVIE 289. goed en alians neùé.

    (2) Alliance, mariage.

    ●(1575) M 239-240. Deze ne tal ansaff, euit caffout auanç, / Lauaret en nep ty, ho deffe alianç, tr. «Il ne leur sert à rien de proclamer, pour avoir du soutien, / De dire qu'avec aucune maison ils avaient alliance.»

    ●(c.1680) NG 443-446. allianceu, / Ligne, vzur, madeu, / Zo dem occasion / De ober pehedeu.

    ●(1857) GUG 63. Aveit santifiein ol en allianceu / Groeit revé el lézen étré er priedeu.

    ●(1910-15) CTPV I 149. fondein alians ou merh Mari-Leouiz, tr. «rompre les fiançailles de leur fille Marie-Louise.»

    (3) Jav-aliañs : entremetteur de mariages.

    ●(1984) HBPD 60. Jaù alians é, pe gav en tu, é asé kavouit ou far d'er merhed hag ou faréz d'er bautred.

    (4) (religion) An Arc'h aliañs : l'Arche d'alliance.

    ●(1888) SBI II 174. Dirac ann arc'h allians, tr. «Devant l'Arche d'alliance.»

    (5) Groupe.

    ●(1575) M 2043-2044. Eno nemet goeluan, ha poan dicontananç, / Penaux pennac ha cry, entre pep alianç, tr. «Là rien que pleurs et peine continuelle / De toute façon, et cri, entre chaque groupe.»

    (6) Allié.

    ●(1580) G 913. Huy eu ma spy ham allyance, tr. «C'est vous mon espoir, mon alliée.»

  • aliañset
    aliañset

    adj.

    (1) Marié.

    ●(1821) SST 263. Peh obligationneu en dès deu briet goudé m'en deint alliancet ?

    (2) Allié.

    ●(1904) DBFV 5b. alianset, tr. «allié, parent par alliance.»

  • aliañsiñ
    aliañsiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Allier (des familles).

    ●(1904) DBFV 5b. aliansein, v. a., tr. «allier (des familles).» ●(1907) VBFV.fb 4a. allier, tr. «aliansein.»

    (2) V. intr. Se marier.

    ●(1910-15) CTPV I 149. p'ariùent t'aliansein, tr. «quand ils se fianceront.» ●(1996) CRYK 209. Aliañsiñ fôta dehe, tr. «Ils veulent se marier.»

  • alieniñ
    alieniñ

    v. tr. d. Aliéner.

    ●(1650) Nlou 476. NAtur humen, vn den he alienas, tr. «La race humaine, un homme la rendit hostile.»

  • alier
    alier

    m. –ion

    (1) Conseiller.

    ●(1866) SEV 241. unan euz a alierien parlamant Breiz. ●(1870) FHB 279/139b. ar c'henta euz a alierien ar roue.

    ●(1938) GWAL 110-111/56. N'oa war hon tro, avat, na mestr, na kentelier, nag alier, na difazier. ●(1939) RIBA 17. é védisinour hag é aliour.

    ►[empl. comme épith.]

    ●(1939) RIBA 73. Hag en diaol aliour monet get é hent.

    (2) (droit) =

    ●(1868) FHB 167/87b. alier e lezvarn Roazon. ●(1868) FHB 178/176a. alier e Lez Roazon.

  • alies
    alies

    adv., prép. & conj.

    I. Adv.

    A. Souvent.

    ●(1499) Ca 6a. Alies. g. souuent. ●(c.1500) Cb 12a. Alieus. g. souuent. ●(1521) Cc [Alies]. g. souuent peingner. b. cribat alieux. ●(1576) Cath p. 26. peheny he galue alyes en esicour, tr. «qui l’appelait souvent à son secours.» ●(1621) Mc 6. Communiet em eux à lies. ●(1633) Nom 260b. Oscedo : baailler souuent : disleuy-guèn á lies.

    ●(1659) SCger 128b. A liès, tr. «souuent.» ●(1716) PEll.ms 11a. Aliés, tr. «souvent frequemment.» ●(1727) HB 64. pehini a zeu alies hepzi da veza noasus ha dar c'horf ha dan Ene.

    ●(1824) BAM 356. Bouchat alies d'ar Crucifi. ●(1838) CGK 22. Mar n'her quet nemeur da govés, / Na dan ofern goal alyès. ●(1868) KMM 7. Tostaït eta aliessoc'h ouz Sacramant an Aoter. ●(1868) SBI I 122. Neuze 've toliou treid ha fassadou, / Hag alièz boudennadou, tr. «...et souvent caresses de fagots.»

    ●(1911) BUAZperrot 123. alies e lavare d'ezo. ●153. ha setu ar pez a zizonjer marteze re alies.

    B. Loc. adv.

    (1) Alies-alies : très souvent.

    ●(1869) SAG 8. ar mankou enem gaf aliez-aliez.

    ●(1904) SKRS I 193. Stank avoalc'h eo an dud a zeu gantho ar ger «diaoul» aliez-aliez.

    (2) Alies a wech : souvent, maintes fois.

    ●(1732) GReg 794a. Il regimbe souvent, tr. «alyès a veach ez rebecq.»

    ●(1867) FHB 104/411b. A-liez a wech oz peuz klevet ha guelet ac'hannon oc'h houarna kezeg.

    ●(1905) KANngalon Eost 467. Aliez a vech, goude eur goall darvoud benag.

    (3) An aliesañ : le plus souvent.

    ●(1911) BUAZperrot 78. a ro lamm d'eomp an aliesan.

    II. Loc. prép.

    (1) Ken alies a : tant de, autant de.

    ●(1710) IN I 368. hac a c'hortos, bevomp gant ar mel eus a guen alies a instruction hac a exempl mad.

    ●(1866) FHB 65/98a. Al labourer ne ket torret he benn gant ar sonjou cleuz a zivoued ho empenn da guen alies a hini.

    ●(1911) BUAZperrot 252. ar brotestanted a zo en o zouez ken alies a greden dishenvel hag a benn den.

    (2) Ken alies ha bep : aussi souvent que chaque.

    ●(1904) SKRS I 223. e reas eno katekiz ken aliez ha bemdez. ●(1911) BUAZperrot 449. ken alies ha bep sizun. ●(1934) FHAB 366. evel ma vez kinniget d'ezo ken alies ha bemdez.

    III. Loc. conj.

    (1) (An) aliesañ ma : le plus souvent que.

    ●(1834) SIM 185. ha se aliessa ma ellàn.

    ●(1900) MSJO 73. ma teufe he bugale da dostaat an aliesa ma c'hallint ous an daol santel. ●(1911) BUAZperrot 123. Aketus e veze da welet e venec'h aliesa ma c'helle. ●(1924) ARVG Ebrel 90. a gemer diskwiz ha dihan aliesan ma c'hall.

    (2) Ken alies gwech (ha) ma : chaque fois que, aussi souvent que.

    ●(1906) KANngalon C'hwevrer 46. kaout sonj anezhi ken aliez guech ma zeomp d'an oferen. ●(1911) BUAZperrot 672. ken alies gwech ma 'z ear en eun iliz. ●(1915) MMED 345. Sant Bernard (...) a lavare Ave Maria ken alies guech ha ma 'z ea dre gichen an imach. ●(1922) FHAB Mae 148. spurji anezan a vezo red ken alies gwech ma 'z eo bet gwadet.

  • aliesved
    aliesved

    s. (grammaire) Pluriel.

    ●(1867) FHB 126/175b. Kenta gour en aliesved (1re personne du pluriel). ●(1870) FHB 289/222a. en aliezved au pluriel) e leverer pabed. ●(1870) FHB 292/245b. en unved hag en aliezved.

  • aliet .1
    aliet .1

    adj. Allié.

    ●(1633) Nom 189b. Auxilia, cohortes auxiliariæ : secours des alliez : sicour an re aliet.

  • aliet .2
    aliet .2

    s. Allié (prlt de famille).

    ●(1576) H 50. Incest, a dal quement da lauaret euel compaignunez. Charnel gant e chares pe e alyet en degrezyou difennet, tr. « Incest, that is as much as to say carnal converse with one’s kinswoman or one’s relation in the forbidden degrees. »

  • Alieta
    Alieta

    n. pr. Aliette.

    ●(1896) RECe xvii 264. Alietta ar Brouder, tr. «Aliette Le Brouder.»

  • aliez
    aliez

    m. (grammaire) Pluriel.

    ●(1913) PRPR 121. awechou e lak an aliez en o, awechou en ou.

  • aliezik
    aliezik

    adv. Assez souvent, un peu trop souvent.

    ●(1929) MKRN 89. Aliezik eta, d’ar zul da noz, e vize eun tammig penndommet.

  • aliiñ
    aliiñ

    voir aliañ

  • alij
    alij

    m. –où Conseil.

    ●(1919) DBFVsup 2a. alij (Lor[ient]), s., tr. «incitation, suggestion (un peu différent de aviz, ali). V. aléj.» ●(1921) GRSA 315. sentein doh me alijeu. ●361. Neoah me sento doh houh alij. ●(1939) RIBA 56. en alij en doè reit é vreur dehon. ●71. ou des kemerét é alijeu a dréz kaer.

  • alijiñ
    alijiñ

    v. tr. d. Conseiller.

    ●(1921) GRSA 198. Deit on aveit houh alijein ha rein konfort deoh.

  • alikemanoù
    alikemanoù

    plur. Cajoleries.

    ●(1913) KZVr 26 - 31/08/13. Alikemano, tr. «cajoleries, G[oelo]. Even.»

  • alimolud
    alimolud

    voir armolud

  • Alina
    Alina

    n. pr. Aline.

    ●(1889) ISV 135. Alina a zebras chasun eun tam bouet.

  • Aljer
    Aljer

    n. de l. Alger.

    ●(1957) AMAH 82. Fellout a reas din mont gant ar rummad diwezhañ betek al lestr e porzh Aljer, ha chom a ris e traoñ al latenn keit ha ma pignent drezi.

  • Aljeri
    Aljeri

    voir Aljeria

  • Aljeria
    Aljeria

    n. de l. Algérie.

    (1) Aljeria.

    ●(1931) VALL 18b. Algérie, tr. «Aljeria.» ●(1957) AMAH 82. Echu ’oa ar brezel ha sinet ar peoc’h ha bepred e viremp ar Rusianed en Aljeria.

    (2) Aljeri.

    ●(1905) BOBL 02 septembre 50/3a. Ar fallaen n’eo bet peurleun nemed er Spagn, en Aljeri hag en Tunizi.

  • aljerian
    aljerian

    adj. Algérien.

    ●(1907) BOBL 31 août 153/3a. daou vatailhon tiraillourien aljerian.

  • Aljerianiz
    Aljerianiz

    n. pl. Algériens.

    ●(1957) AMAH 54. Bez’ oa ganimp dre eurvat un toulladig Aljerianiz hag a-drugarez dezho e tremejomp gant ar spont kuit a c’hloaz.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...