Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 60 : de gwalch-golch-2 (2951) à gwalennek (3000) :
  • gwalc'h / golc'h .2
    gwalc'h / golc'h .2

    m. –où

    (1) Action de laver, lavage, lavement.

    (1727) HB 100. da voüalc'h an-aoüarn, ha dan Oraste Fratres. ●(1732) GReg 368a. Essanger, tremper et laver le linge pour le mettre à sécher, tr. «ober ar c'henta goëlc'h da'n dilhad fancq.» ●565b. Lavement, action de laver, & de se laver, tr. «Goëlc'h. Van[netois] golh.» ●Faire un lavement, un petit lavement à quelque chose, tr. «Ober ur goëlc'h, ou ur goëlc'hicq da un dra-bennac.» ●Le lavement des piez se fait le Jeudy Saint, tr. «Ar goëlc'h eus an treid a rear gand cerimony d'ar yaou guemblyd.» ●(1744) L'Arm 214b. Lavement, tr. «Golh.. heu. m.»

    (1876) TDE.BF 258b. Gwalc'h, s. m., tr. «Lavage, ablution.» ●(1884) LZBt Mae 85. hag a ra eur goalc'h d'he ene.

    (1903) MBJJ 76. nag a vad a ra ar goalc'h-man d'in. 196. Goude ar goalc'h treid. ●(1921) GRSA 44. e hra ur golh dehon. ●(1978) MOFO 66. une toilette de chat, tr. «eur gwalc'h kas.»

    (2) Kemer ur gwalc'h : prendre un bain.

    (1934) MAAZ 151. kemér ur golh é deur er mor. ●(1973) LIMO 02 juin. kémér ur golh én ur poul. ●kemér ur golh, tr. «prendre un bain.»

    (3) (psychiatrie ancienne) Gwalc’h/Golc’h yen : douche froide.

    (1937) DIHU 310 Ebrel 247. Rak mar da d’hor mestr gout éh es aman un dén hag e zo bet amoet eroalh de zispign 5000 lur aveit lahein ur voualh, sur éan hrei ho terhel aben ha boutein ur golh iein genoh.

  • gwalc'h-kalon
    gwalc'h-kalon

    adv.

    (1) Autant que possible.

    (1889) SFA 299. An oll a boanie hag a laboure goalc'h-kaloun.

    (2) A-walc'h-kalon : à satiété.

    (1889) SFA 281. evit gellout vouela a voalc'h kaloun.

    (1944) DGBD 56. am lakaas da c'hoarzhin a walc'h kalon.

  • gwalc'hadeg
    gwalc'hadeg

    f. Ablution.

    (1907) AVKA 34. Bea oa eno c'houec'h touken, laket evid d'ar Judevien d'ober ho goalc'hadeier.

  • gwalc'hadenn .1
    gwalc'hadenn .1

    f. –où Ensemble du linge lessivé en une fois.

    (1829) HBM 5. laqet he goalc'haden da zec'hi er c'halatrez.

  • gwalc'hadenn .2
    gwalc'hadenn .2

    f. –où Ce qui a suffit à rassasier.

    (1732) GReg 845a. Saoulée, soûlée, ventrée excessive, tr. «Goalc'hadenn

  • gwalc'hadur .2
    gwalc'hadur .2

    m. Assouvissement.

    (1744) L'Arm 18b. Assouvissement, tr. «Goalhadur. m.»

  • gwalc'hadur / golc'hadur .1
    gwalc'hadur / golc'hadur .1

    m. –ioù

    (1) Lavage, action de laver.

    (c.1500) Cb 96b. [goalchet] Jtem hec lauatio / nis. g. laueure. b. goalchadur.

    (2) Ce qui était dans un plat avant qu'on le lave.

    (17--) SP II 177. gwelhadur ar plat, tr. «la lavasse du plat.»

    (3) Eaux grasses.

    (1732) GReg 565b. Lavage, eau ramassée qui lave, tr. «Goëlc'hadur. Van[netois] golhadur.» ●(1744) L'Arm 214b. Lavage, eau ramassée, qui a lavé, tr. «Golhadur.. reu

    (1915) LILH 6 a viz Genver. Bout e zo unan [ur pemoh] é lardein hoah : er magein e hramb get bara ha golhadur.

    (4) Ablution.

    (1744) L'Arm 3b. Ablution, tr. «Golhadur.. pl, reu

  • gwalc'hadurezh
    gwalc'hadurezh

    f. Lavage, action de laver.

    (1732) GReg 565b. Lavage, l'action de laver, tr. «goëlc'hadurez

  • gwalc'hañ / gwalc'hiñ
    gwalc'hañ / gwalc'hiñ

    v.

    (1) V. tr. d. Satisfaire, assouvir, rassasier, repaître, combler.

    (1499) Ca 93b. Goalc'haff a boet g rassassier. ●(1530) Pm 216. pan goalchas pemp mil den, tr. «quand il rassasia cinq mille personnes.» ●(1575) M 2267. Ne gallent bout goalchet, contantet, á het spaç, tr. «Ils ne pourraient être rassasiés, satisfaits à la longue.»

    (1659) SCger 9b. assouuir, tr. «goualc'hi.» ●101b. rassasier, tr. «goualc'hi.» ●150a. goalc'ha, tr. «saouler.» ●(1732) GReg 203a. Contenter sa passion, tr. «goualc'ha e youl disordren.» ●845a. Saouler, soûler, rassasier, tr. «Goüalc'ha. pr. goüalc'het. goalc'ha. pr. et. Van[netois] goalheiñ.» ●Soûler de viandes, tr. «Goalc'ha gad qicq.» ●(1744) L'Arm 323b. Rassasier, tr. «Goalhein.» ●(1790) Ismar 73. eit hur goalhein ag er madeu éternel. ●(1792) CAg 174. N'en de quet goualhet hou hounare.

    (1876) TDE.BF 258b. Gwalc'ha, v. a., tr. «Rassasier.» ●(1879) GDI 22. ean hou coualhou a bep sort madeu.

    (2) V. intr. Foisonner.

    (1744) L'Arm 160a. Foisonner, tr. «Goalhein

    (3) V. pron. réfl. En em walc'hañ gant : se rassasier de, s'assouvir de, se repaître de.

    (1913) AVIE 211. Ean e garezé um oalhein get er berhoneu e goéhé a ziar daul er pinùik.

  • gwalc'hded
    gwalc'hded

    f. Rassasiement, satiété.

    (c.1500) Cb 94a. g. soulete. b. goalchtet.

    (1732) GReg 783b. Rassasiement, tr. «goalc'hded

  • gwalc'hennajoù
    gwalc'hennajoù

    plur. Eaux grasses, lavures.

    (1890) MOA 227a. Eaux grasses de la cuisine (lavures), tr. «goalc'hennachou, pl. m.»

  • gwalc'her .1
    gwalc'her .1

    adj. Plad gwalc'her : cuvette.

    (1633) Nom 157b-158a. Prolubrum, malluuium, truellum : bassin à lauer les mains : plat goualcher, plat pe bassin euit goüalchiff an daouarn.

  • gwalc'her / golc'her .3
    gwalc'her / golc'her .3

    m. –ioù Machine à laver.

    (1934) BRUS 242. Une machine à laver, tr. «ur golhér –eu, m.»

  • gwalc'her / golc'hour .2
    gwalc'her / golc'hour .2

    m. –ion Laveur.

    (1732) GReg 565b. Laveur, celui qui lave, tr. «Goëlc'hèr. p. goëlc'héryen. golhour. p. golheryon.» ●(1744) L'Arm 215a. Laveur, tr. «Golhér.. herion

  • gwalc'herez / golc'herez
    gwalc'herez / golc'herez

    f. –ed

    (1) Laveuse, lavandière.

    (1499) Ca 96b. [golchet] Jtem hec lotrix / cis. g. lauandiere. b. golcheres. ●(c.1500) Cb 96b. [goalchet] Jtem hec lotrix / cis. g. lauandiere. b. goalcheres.

    (1659) SCger 72b. lauandiere, tr. «guelc'herés.» ●(1732) GReg 565b. Lavandiere, blanchisseuse, tr. «guëlc'herès. p. ed.» ●Laveuse, d'écuelles, &c., tr. «Goëlc'herès ar scudellou. p. goëlec'heresed.» ●(1744) L'Arm 214a. Laveuse d'écuelles, tr. «Golheréss er scudelleu.»

    (1847) MDM 87. ha dre-ze e roont da c'hounit d'ann ampezerezed d'ar goalc'herezed, d'ar gemenerezed, d'ar gereourien. ●(1897) EST 62. Er vestréz sourcius e glah golherézed.

    (1922) BUBR 19/222. ar walc'herez, Loeiza goz.

    (2) (ornithologie) Bergeronnette.

    (1931) VALL 64a. Bergeronnette, tr. «gwelc'herez f.» ●(1934) BRUS 251. Une bergeronnette, tr. «ur holheréz

  • gwalc'herezh .1
    gwalc'herezh .1

    f. –ioù Lavoir.

    (1732) GReg 565b-566a. Lavoir, lieu ou laver le linge, tr. «Goêlc'hérez. p. goëlc'herezou

  • gwalc'herezh / golc'herezh .2
    gwalc'herezh / golc'herezh .2

    m. Lavage, action de laver.

    (1744) L'Arm 214b. Lavage, tr. «Lavage (…) Action de laver, tr. «Golhereah m.»

  • gwalc'herezig
    gwalc'herezig

    f. –ed (ornithologie) Bergeronnette.

    (1931) VALL 64a. Bergeronnette, tr. «gwelc'herez(ig) f.»

  • gwalc'heris / golc'heris
    gwalc'heris / golc'heris

    m.

    (1) Lave-main.

    (1732) GReg 565b. Lavemain, tr. «Van[netois] golheriçz. p. ëu

    (2) Lavoir.

    (1732) GReg 565b-566a. Lavoir, lieu ou laver le linge, tr. «Van[netois] golheriçz. p. ëu

    (3) =

    (1861) BSJ 160-161. qué d'hum holhein de holheris Siloé. Er holheris-cé e oé ur poulad deur én devalen a Josaphat. (…) qué de holheris Siloé hag hum holh abarh.

  • gwalc'het .2
    gwalc'het .2

    adj. Rassasié.

    (c.1500) Cb 94a. [goalchaff a boet] vnde satur / a / um. g. soulez. b. goalchet. ●Jdem refectus / a / um. g. refectz. b. goalchet.

    (1732) GReg 845a. Saoul, saoule, rassasié pleinement, tr. «Goüalc'het. goalc'het

  • gwalc'het / golc'het .1
    gwalc'het / golc'het .1

    adj. Lavé.

    (1499) Ca 96b. Golchet. g. lauez. ●102a. g. lauez vide in golchet.

  • gwalc'hidigezh / golc'hidigezh
    gwalc'hidigezh / golc'hidigezh

    f. –ioù Ablution, lavement.

    (1464) Cms (d’après GMB 263-264). goulchidigaez, ablution.

    (1732) GReg 565b. Lavage, l'action de laver, tr. «Goëlc'hidiguez.» ●(1744) L'Arm 3b. Ablution, tr. «Golhédiguiah.. pl, heu

  • gwalc'hiñ .1
    gwalc'hiñ .1

    voir gwalc'hañ

  • gwalc'hiñ / golc'hiñ .2
    gwalc'hiñ / golc'hiñ .2

    v.

    I. V. tr. d. Laver.

    (1) [le complément est la chose à laver]

    (14--) N 985-986. Guelchi a mennaff quentaf pret / Breman hep nac ma daoulaguat, tr. «Je veux laver tout d'abord / Maintenant, sans plaisanterie, mes yeux.» ●(1499) Ca 102a. Guelchiff. g. lauer. ●(1530) J p. 19b. Treit e disquiblyen / A golchas, tr. «Et lavas les pieds de ses disciples.» ●51b. Pe dre atret na pe dre stat / Ez golchech ma treit me seuen, tr. «comment, par quel abaissement me laveriez-vous les pieds, à moi ?» ●(1621) Mc 111. euel à geure Mary Madalen, pan deuz da guelchy treit hon saluer. ●112. pan guelchas treit é disquipyen. ●(1633) Nom 121b. Oesypum, solox, lana, olca : suin de laine : lard an gloan, an lard á vez en glan pa vez ep ez goualchiff. ●157b-158a. Prolubrum, malluuium, truellum : bassin à lauer les mains : plat goualcher, plat pe bassin euit goüalchiff an daouarn. ●240b. Lacus : lieu public, où on laue chemises & linges : vn lenn puplic en læch ma goualcher an dilladou.

    (17--) ST 186. Da netaat ar steen, da walc'hi al listri, tr. «de frotter les plats d'étain, et de laver la vaisselle.»

    (1878) EKG II 24. en em lakiz da goalc'hi va morzed.

    (1925) FHAB Gwengolo 335. gwalc'hi ar c'henou pe c'hourgouliat anezi gantan.

    ►absol.

    (1829) HBM 2. ar vreg côs-ont zo o voalc'hi el lenn.

    (1907) PERS 140. griat, ober stam, goalc'hi, fera. ●(1909) KTLR 209. o tremen abiou eur c'handi hag a oa kalz merc'hed o c'hoalc'hi enhan. ●(1928) LEAN 63. o skuba, o walc'hi. ●(1974) SKVT III 147. va mamm 'ya ivez, bep lun, da boull Kanaped, da walc'hiñ.

    ►[empl. comme subst.]

    (1907) FHAB Eost 189. an eva hag ar goalc'hi. ●(1911) BUAZperrot 72. nemed eur goalc'hi d'e gorf bep an amzer. ●(1913) FHAB Gwengolo 277. mont en dour da ober eun distana hag eur goalc'hi d'o c'horf.

    ►sens fig.

    (17--) TE 13. golhein en doar a dorfæteu bugalé Adam.

    (1877) EKG I 49. evit goalc'hi ho c'houstianz. ●(1894) BUZmornik 221. mes goalc'hi a eure ar faotou-ze dre an daelou euz eur guir binijenn.

    (1852) MML 16. hon goalc'hîn deus hon fec'hejo.

    (2) [le complément est la chose qui salit]

    (1612) Cnf 67b. guelchiff ma holl indigniteou.

    (17--) TE 14. er Vadeiènt péhani e olh hur péhedeu.

    (1862) JKS.lam 577. ra zeuio ho koad d'am lakaat glann ha da walc'hi ar fank en deuz saotret ar zae eured ho poa roet d'in em badisiant.

    (3) plais. Gwalc'hiñ e letern : se baigner.

    (1970) BHAF 157. mont da walhi o leterniou er mor. ●237. touristed 'zo ha ne vefont ket gwelet, peogwir n'eus ket peadra da walhi deze o leterniou. ●(1975) BAHE 87/11. e Traoñ-ar-Pont, e-lec'h n'eo ket don, e krog peurvuiañ ar re vihan da walc'hiñ o leternioù.

    II. V. intr. Être en train d'être lavé.

    (1984) EBSY 104. (Sant-Ivi) keit vo ho tilhad 'walc'hiñ, tr. «pendant que votre linge en train d'être lavé.»

    III. V. pron. réfl. En em walc'hiñ.

    (1) Se laver.

    (1633) Nom 135a. Balneum, balneæ, balineum : bain : bayn, vn læch da neu, pe den em goualchiff. ●Lauacrum, nymphæum : lieu à se lauer : læch den em goualchiff. ●Solium : baignoir, cuue à se baigner : baynnoüer, beaul den em goualchiff. ●157b. Labrum, labrum eluacrum : vne tinne où l'on nettoye les ordures : vn guibell, vn beuul den em goualchiff.

    (18--) SAQ II 280. Eun den a oa, eur veach, oc'h en em c'hoalc'hi.

    (1902) PIGO I 30. hag ec'h eaz d'ar feunteun da 'n em walc'hi. ●(1903) MBJJ 36. d'en em oalc'hi ha d'en em wiskan. ●(1907) AVKA 176. Et on, n-am oalc'het on, hag e welan skler. ●(1911) BUAZperrot 366. rei a reas d'ezan peadra d'en em oalc'hi.

    (2) Se baigner, nager.

    (1867) BUE 144. en em woalc'hin enn gwaz-vor al Leger.

    (1921) PGAZ 45. Mont a rejont, eun dervez var an hanv, goude lein, d'en em voalc'hi e lenn an Nidel.

    IV.

    (1) Gwalc'hiñ an eil dorn gant egile : voir dorn.

    (2) Gwalc'hiñ e zaouarn da ub. : voir daouarn.

    (3) Gwalc'hiñ e gorzailhenn da ub. : voir korzailhenn.

    (4) Gwalc’hiñ e gorzenn : voir korzenn.

    (5) Gwalc’hiñ gros saeoù : voir sae.

  • gwalc'hinajoù
    gwalc'hinajoù

    plur. Eaux de vaisselle, lavure.

    (1957) ADBr lxiv 4/462. (An Ospital-Kammfroud) Gwalhinachou : n. pl. – Formé sur le verbe gwalhi. Désigne de façon péjorative les eaux de vaisselle : tôlit ar gwalhinachou e-barz neo ar moh.

  • gwalc'houer / golc'houer
    gwalc'houer / golc'houer

    m. –où

    (1) Lave-main.

    (1732) GReg 565b. Lavemain, tr. «Guëlc'houër. p. guëlc'houërou. Van[netois] golhoer. p. ëu

    (2) Lavoir.

    (1732) GReg 565b-566a. Lavoir, lieu ou laver le linge, tr. «Van[netois] golhoér. p. ëu

  • gwalc'houerig
    gwalc'houerig

    m. –où Lavette.

    (1931) VALL 420a. Lavette, tr. «gwelc'hoerig m.»

  • gwalc'hus
    gwalc'hus

    adj. Rassasiant.

    (c.1500) Cb 94a. [goalchaff a boet] Jtem hic hec satiabilis et hoc / e. g. soulable. b. goalchus.

    (1732) GReg 845a. Soulant, ante, rassasiant, tr. «Goalc'hus.» ●Des mets soûlants, tr. «Boued goalc'hus.» ●(1744) L'Arm 323b. Rassasiant, te, «Goalhuss

    (1934) BRUS 161. Rassasiant, tr. «goalhus.» ●(1982) PBLS 22. (Langoned) gwalhuz, tr. «nourrissant, lourd (aliment).»

  • gwalenn
    gwalenn

    f. –où, gwalinier

    I.

    (1) Verge, férule.

    (1499) Ca 93b. Goalenn. g. verge. ●(1575) M 249. hep santaff taul goalen, tr. «et ne sentent pas le coup du fléau.» ●(1633) Nom 96b. Virgultum, cremium, abrisseau portant verges et houssines : vn guezennic iaouancq pehiny á doucq goualinner. ●172a. Tibicines : bastons qui soutiennent la toile : an goulinner (lire : goualinner) en tenn, pere so da souten an lien. ●237a. Virgetum : lieu planté de verges à lier les vignes : læch á ve leun á goualinner da coulmaff an guyniennou. ●237a-b. Virgultum : petits arbrisseaux, ne produisants que verges & houssines : guezigou munut pe na produisont na rohont memet (lire : nemet) goualimier (lire : goualinner), ha guial.

    (1659) SCger 150a. goalen, tr. «verge.» ●(1744) L'Arm 24b. Baguette, tr. «Goaleenn.. neu. f.»

    (1891) MAA 48. ar voalen a zo enn he zourn evit skei.

    (2) Fût d'une croix.

    (1874) FHB 486/122a. troad ar groas pe ar voalen a dlie caout var dro pemzek troatad hed, hag an dreuziaden vardro nao droatad.

    (3) (architecture) Aiguille de clocher.

    (1732) GReg 326b. Éguille de clocher, tr. «goalen an tour.» ●(1744) L'Arm 126a. Eguille (…) De clocher ou de tour, tr. «Goaleenn clohér ou tourr.»

    (4) Tennadeg d'ar walenn : sorte de jeu.

    (1909) FHAB Gwengolo 280. Da genta e oue tennadek d'ar voalen.

    (5) (anatomie) Gwalenn ar fri : arête du nez.

    (1732) GReg 656a. La partie alongée du nez, tr. «Goalenn an fry

    (6) Battant du fléau à battre.

    (1924) SBED 69. Er fraill neoah / Get goalen ha tedouch. ●(1943) DIHU 388/340. goalen (s. f.) : bah er freill e sko ar er bannad.

    (7) Arbre, noyau (d'escalier tournant).

    (1633) Nom 147a. Scapus : l'arbre de l'eschelle à viz : an goüalen viçc.

    (1732) GReg 658b. Noïau d'escalier, tr. «Goalenn ar vinçz.» ●(1744) L'Arm 141a. L'arbre de cet [Escalier], tr. «Goaleenn er vince.»

    (8) Fléau de balance.

    (1732) GReg 76b. Le fleau d'une balance, tr. «Van[netois] goalenn ur balançz.» ●(1744) L'Arm 159a. Fleau d'une balance, tr. «Goaleenn

    (9) Timon.

    (1744) L'Arm 159a. Fléche (...) D'un carosse, tr. «Goaleenn ur haroche.»

    (1897) EST 28. En neu éjon nerhus hum daul ar er holen, tr. «les bœufs vigoureux se jettent sur le timon.»

    (1907) VBFV.fb 44a. flèche de voiture, tr. «goalen, f. (pl. neu).»

    (10) An teir gwalenn a gastiz : les trois fléaux de Dieu.

    (18--) SAQ I 228. An teir walen a gastiz : ar gernez, ar vosen hag ar brezel.

    (11) Tige, canon de clef.

    (1744) L'Arm 61a . Clef (…) La tige, tr. «goaleenn f.»

    (12) Kouezhet eo ar walenn warnañ : on lui a jeté un sort.

    (1982) PBLS 80. (Sant-Servez-Kallag) kouezed eo ar walenn warnañ, tr. «on lui a jeté un sort.»

    (13) Pied central d'un chandelier.

    (1633) Nom 165b. Candelabri scapus : la verge du chandelier : goualen an quantolor.

    (1732) GReg 150a. Verge du chandelier, tr. «Goalenn ar c'hantolozr. p. goaleigner.» ●(17--) TE 95. en Hantulér eur (…) huéh branq staguét tro-ha-tro d'er oalèn, péhani e formai ur seihvèt branq.

    (14) Tige (de chaussure).

    (1744) L'Arm 382a. Tige (…) De bottes, tr. «Goalênn Hézeu.»

    (15) Aune.

    (1659) SCger 150a. goalen, tr. «aune.» ●(1744) L'Arm 22b. Aune, tr. «Goalenn.. neu. f.» ●(1790) MG 209. peèd goalèn en devou.

    (1856) VNA 208. Combien vendez-vous l'aune de celui-ci, tr. «Péguement e huerhet-hui er hoalen a hennen.» ●Coupez-en moi huit aunes, tr. «Trohet-d'ein eih goalen a nehou.» ●(1879) GDI 199. dêc goalen danné.

    (16) Fléau, calamité.

    (1580) G 200. an teyr goalenn so astennet, tr. «Les trois fléaux se sont étendus.»

    (1890) BSS 7. pellaat diouto goalinier Doue. ●10. distrei goalinier an Ee divar ar vro. ●(18--) SAQ I 163. naonegez ha goalinier a bep giz.

    (1906) KPSA 96. an oll waligner : ar brezel, ar vosen, an naouenegez.

    (17) (botanique) Tige (de plante).

    (1732) GReg 922b. La tige d'une jeune plante, tr. «Goalenn ur blantenn yaoüancq.»

    (18) Style (de quadran).

    (1633) Nom 148b. Gnomon : la verge d'vn quadran : goualen vn quadran.

    (19) Pied central d'un meuble.

    (1732) GReg 922b. Tige de guéridon, tr. «Goalenn ar garidon.»

    (20) Anneau, bague.

    (1633) Nom 171a. Monile segmentum : bague qu'on pend au col : goualen á læcquer ez querchen an gouzouc. ●171b. Bulla : bague ronde : goualen round. ●Annulus : vn anneau : vn goualen, vn bisou, sinet.

    (1732) GReg 74b. Bague, anneau d'or, ou, d'argent, où il y a quelque pierre précieuse enchassée, tr. «Goalen. p. goaleigner

    (1821) SST 262. er oelen beniguet e ra en dein yoanq d'é briet. ●(1854) GBI II 94. ur walenn arc'hant, tr. «un anneau d'argent.» ●(1889) ISV 136. Ar c'his d'ar goas da lacat eur voalen pe eur bizaou var bez ar vaouez, pa eureujont, a zo, evit doare, coz meurbet. ●138. An itron-ma ta a lezaz ar voalen en he c'haset.

    (21) Anneau.

    (1633) Nom 167b. Annuli velares, qui & cortinales : les anneaux de courtine : goualinner vn courtin.

    II.

    (1) Lemel a-zan ar walenn ha monet e-dan ar vol : de Charybde en Scylla.

    (1912) RVUm 317 (Gu). Lemel a zan er hoalen, ha monet édan er vol, tr. P. ar Gov «Se garer du brancard pour tomber sous la roue.»

    (2) Muzuliañ diouzh e walenn : mesurer les autres à son aune.

    (1942) DIHU 374/117-118 (G) L. Herrioù. Lod e lar éh on kuhet én ur menahti, é skriù ul lévr, e uerhein kir bras goudé er brezél ! Réral, hag e vezul peb unan doh ou goalen, éh on é Pariz éh obér hoari gaer get er merhed !

    (3) Muzuliañ spered ar re all gant e walenn e-unan : mesurer les autres à son aune.

    (1907) VROJ Even 51. en Rostren (...) e zo politik acherien (lire : politikacherien), hag a vuzul spered ar re-all gant o gwalen o-hunan.

  • gwalenn-c'hlav
    gwalenn-c'hlav

    f. (météorologie) Arc-en-ciel.

    (1982) PBLS 481. (Langoned) ur walenn c'hlaw, tr. «un arc-en-ciel.»

  • gwalenn-c'houzoug
    gwalenn-c'houzoug

    f. (bijouterie) Bague de col.

    (1633) Nom 171a. Monile baccatum : bague du col auec perles : goualen gouzouc perleset.

  • gwalenn-eured
    gwalenn-eured

    f. (bijouterie) Bague de mariage, alliance.

    (1710) IN I 336. ar Belec a vinnig ar voualen eured. ●(1732) GReg 74b. Bague de nôces, tr. «Goalen-eured, ou, eureud. p. goaleingner-eured

    (1889) ISV 137. goalen eured ar Verc'hez.

  • gwalenn-garr
    gwalenn-garr

    f. gwalennoù-karr, gwalinier-karr Timon, flèche de charrette.

    (1732) GReg 154b. Gaule de charrette, tr. «Goalenn-garr. p. goalennou qarr, goaleigner-qarr.» ●922b-923a. Timon, parlant de carosse, de charrette, &c., tr. «goalenn garr. p. goaleigner qarr

    (1876) TDE.BF 259a. Gwalenn-garr, s. f., tr. «Timon de voiture.»

  • gwalenn-gebr
    gwalenn-gebr

    f. (architecture) Chevronnière.

    (1942) FHAB Meurzh/Ebrel 149. (Plouarzhel) Gwalenn-geb = riblenn e pennou an doenn. ●(1942) FHAB Gwengolo/Here 210. (note de F. Vallée) Gwallenn-ger. Eus ker «arête (du toit)» [mal lu par F. Vallée]. ●(1982) TIEZ I 292. Chevronnière, tr. «gwalan-geb.» ●(1988) TIEZ II 101. une chevronnière (gwall an gebr, mein gebr, kebrenno). ●102. Dre gwall an gebr deu dour en ti ! C'est par la chevronnière que l'eau pénètre dans la maison !

  • gwalenn-gein
    gwalenn-gein

    f. (anatomie) Colonne vertébrale.

    (1879) ERNsup 155. gwalenn-gein, colonne vertébrale : gwa. ma c'hein, etc., Lanr[odec]. ●(18--) SBI I 40. Gant he lost ha gwalen he gein, tr. «Avec sa queue et l'épinde de son dos.»

  • gwalenn-gloued
    gwalenn-gloued

    f. =

    (1732) GReg 172b. Gaule d'une claye, tr. «goaleñ-clouëd. p. goaleigner-clouëd

  • gwalenn-real
    gwalenn-real

    f. Sceptre.

    (1499) Ca 94a. Goalenn real. g verge reale sceptre.

  • gwalenn-roue
    gwalenn-roue

    f. Sceptre.

    (1876) TDE.BF 259a. Gwalenn-ar-roue, s. fr., tr. «Sceptre.»

  • gwalenn-sparl
    gwalenn-sparl

    f. Palonnier.

    (1876) TDE.BF 259a. Gwalenn-sparl, s. f., tr. «Palonnier de voiture.»

    (1949) KROB 12/12. Ar walenn-sparl he devezo bec'h hirio !

  • gwalenn-vougerez
    gwalenn-vougerez

    f. Éteignoir.

    (1732) GReg 373a. Éteignoir, ce avec quoi on éteint les cierges, tr. «Goalenn-vouguerès

    (1876) TDE.BF 259a. Gwalenn-vougerez, s. f., tr. «Eteignoir d'église fixé au bout d'une longue perche.»

  • gwalenn-vrec'h
    gwalenn-vrec'h

    f. (bijouterie) Bracelet.

    (1923) FHAB Kerzu 468. kilhou aour, gwalinier-brec'h ; evit kinkla o c'horf n'eus netra re vrao na netra re ger. ●(1931) VALL 79b. Bracelet, tr. «gwalenn-vrec'h f.»

  • gwalenn-vroud
    gwalenn-vroud

    f. Aiguillade, aiguillon.

    (1890) MOA 110b. Aiguillade, tr. «goalenn-vroud, f.»

  • gwalenn-vuzul
    gwalenn-vuzul

    f. Aune à mesurer.

    (1499) Ca 94a. Goalenn musur. gallice aulne.

  • gwalennad
    gwalennad

    f. –où

    (1) Coup de bâton.

    (1879) ERNsup 155. gwalennad, coup de bâton, Trév[érec].

    (1931) VALL 332a. coup de gaule, tr. «gwalennad f.»

    ►sens fig. Réflexion désobligeante.

    (1907) AVKA 310. Beteg al laeron, en kroaz evelthan, a skoe gwalennado ganthan. ●(1925) BILZ 123. ha goalennajou skoet war hemañ. ●Goalennajou, tr. «mots piquants, méchants.»

    (2) Calamité.

    (1872) ROU 77a. Calamité, tr. «Goalennad. (b[as] L[éon]).» ●(1890) MOA 154a. Calamité, s. f., tr. «Goalennad, f.»

    (3) Aunée.

    (1633) Nom 211b. Cubitum, vlna, sesquipes : coudée de pied & demy, aulne : vn troattat ha hanter, vn goüalennat.

    (1659) SCger 11a. vne aune 2 aunes, tr. «vr goalennat, diou oualennat.» ●150b. goalenat, tr. «vne aune.» ●(1732) GReg 68a. Une aune d'étoffe, tr. «Ur voalénnad mezer.» ●ibid. Dix aunes de toile, tr. «Deq goalénnad lyen.» ●(1744) L'Arm 22b. Aunée, tr. «Goalennatt.. adeu. f.»

    (1867) BUE 88. da gerchet taer walen mezer gwenn (corrigé p. 4 : gwalennad mezer).(1876) TDE.BF 258b. Gwalennad, s. f., tr. «La longueur d'une aune.» ●(1877) EKG I 132. eur voalennad rubanou zeiz.

  • gwalennadiñ
    gwalennadiñ

    v. tr. d. Auner.

    (1732) GReg 68a. Auner, mesurer à l'aune, tr. «Van[netois] Goalennadeiñ

    (1876) TDE.BF 259a. Gwalennadi, v. a., tr. «Mesurer à l'aune, parlant des étoffes.»

    (1904) DBFV 2b. goalennadein, tr. «auner.»

  • gwalennaj
    gwalennaj

    m. Aunage.

    (1732) GReg 67b. Aunage, l'action d'auner les Etoffes, & les Toiles, tr. «goalènnaich.» ●(1744) L'Arm 22b. Aunage, tr. «Goalennage.. eu. f.»

  • gwalennañ / gwalenniñ
    gwalennañ / gwalenniñ

    v. tr. d.

    (1) Auner, mesurer à l'aune.

    (1732) GReg 68a. Auner, mesurer à l'aune, tr. «goalenna.» ●(1744) L'Arm 22b. Auner, tr. «Goalennein

    (1876) TDE.BF 258b. Gwalenna, v. a., tr. «Mesurer à l'aune, parlant des étoffes.»

    (2) Mesurer.

    (1876) TDE.BF 258b. Gwalenna, v. a., tr. «Mesurer ls terres avec telle mesure que ce soit.»

    (3) Mesurer, juger.

    (1790) Ismar 241-242. er-ré e zizoar er-ré varhue eit goalennein ou buhé treménét ha gobér ou frocæs.

    (4) Mettre une bague (au doigt de qqn).

    (1912) MMKE 41. Prometet em eus d'ei, / Gwalenni he biz klei.

    (5) (ornithologie) Baguer (un oiseau).

    (1969) LIMO 19 avril. Nezé é mant studiet, pouizet ha goalennet ken bout laosket de voned kuit endro.

  • gwalennata
    gwalennata

    v.

    I. V. tr. d.

    (1) Mesurer à l'aune, auner.

    (1927) GERI.Ern 9. gwalennata, tr. «mesurer à l'aune, auner.»

    (2) Frapper à coups de verge.

    (1907) AVKA 116. int o strahino dirak ar varnerien, o koalenatao en ho synagogo. ●224. ar re-ma a gemero dihued ganthan, a skopo ouz e vizaj, en gwalenateo hag en stago ouz ur groaz da vervel.

    (3) sens fig. Sermonner.

    (1974) TDBP III 210. Darn euz an aotrounez-ze a zo techet da walennata al labourerien, tr. « certains de ces messieurs sont enclins à sermonner les cultivateurs »

    II. V. intr. sens fig. Médire.

    (1919) KZVr 355 - 21/12/19. Gwalennata, tr. «donner des coups de langues.» ●(1931) VALL 417b. donner des coups de langue, tr. «gwalennata

  • gwalennataer
    gwalennataer

    m. -ion Arpenteur.

    (1931) VALL 37a. Arpenteur, tr. «gwalennataer (-douar).»

  • gwalennek
    gwalennek

    adj. Plein de verges.

    (c.1500) Cb 94a. [goalenn] Jtem vibicosus / sa / sum. g. plain de verges. b. goalennec.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...