Devri

Recherche 'g...' : 4478 mots trouvés

Page 66 : de gward-tan (3251) à gwarigell (3300) :
  • gward-tan
    gward-tan

    m. Garde-feu.

    (1732) GReg 449a. Garde-feu, grille pour empêcher que les enfans ne tombent dans le feu, tr. «Goard-tan. goard-an-tan

  • gward-tutor
    gward-tutor

    m. Curateur.

    (1659) SCger 35b. curateur, tr. «goard tutor

  • gwardaj
    gwardaj

    m. –où Tutelle.

    (1732) GReg 945b. Tutelle, tr. «Van[netois] goardag. p. goardagéü

  • gwarde
    gwarde

    m. =

    (1929) CDFi 16 fevrier. An daou c'hwardê.

  • gwardenn
    gwardenn

    f. Garde (d'une épée).

    (c.1718) CHal.ms iii. la plaque d'une Epée, tr. «goarden ur glean.»

  • gwardez
    gwardez

    f. –ed Gardienne.

    (c.1718) CHal.ms ii. une garde, tr. «ur c'hoardés goardeset

  • gwardian
    gwardian

    m. –ed Gardien.

    (1907) BSPD I 91. goardiéned er prizon. ●(1908) BOBL 14 novembre 203/2c. dindan evesa eur gwardian.

  • gwardianez
    gwardianez

    f. Gardienne.

    (1868) FHB 187/241b. O veza en dez all e couent ar Gapucinet, ar vam goardianez a c'houlennaz he vennoz outhan.

  • gwardlec'h
    gwardlec'h

    m. –ioù Échauguette.

    (1732) GReg 515a. Echauguette, tour ou lieu élevé sur les côtes de la mer, pour placer une sentinelle, tr. «goardlec'h. p. goardlec'hyou

  • gwardoni
    gwardoni

    f. Garde.

    (c.1718) CHal.ms ii. garde, tr. «goard', goardoni.» ●uous estes sous ma garde, tr. «hui so didan men goardoni

  • gwardonidigezh
    gwardonidigezh

    f. Tutelle.

    (1744) L'Arm 393b. Tutelle, tr. «Goardonnidiguiah.. heu.» ●Les femmes sont sous la perpétuelle tutelle de leurs maris, tr. «Er groagué a zou berpéd édan Goardonnidiguiah ou friætt.»

  • gwardoniezh
    gwardoniezh

    f.

    I. Garde.

    (1732) GReg 448b. Garde, action de garder, tr. «Goardounyez

    (1839) BSI 118. cundui a[r] re dindan o goarduniez.

    II. (droit)

    (1) Curatelle.

    (1732) GReg 240b. Curatelle, tr. «Goardounyez. p. goardounyezou

    (2) Tutelle.

    (1659) SCger 122a. tutelle, tr. «goardouniez.» ●(1732) GReg 403a. Les femmes sont en la tutelle de leur mari, tr. «Ar graguez a so ê goardounyez o ezac'h.» ●945b. Tutelle, tr. «Goardounyez. p. goardounyezou

  • gwardoù
    gwardoù

    plur. Garde-fou.

    (1931) VALL 330a. Garde-fou, tr. «V[annetais] gwardeu pl.»

  • gwared
    gwared

    voir gwarediñ

  • gwarediñ / gwared
    gwarediñ / gwared

    v. tr. d.

    (1) Aider.

    (1530) J 95b. goret an cas ne gallas dif, tr. (DEBm 298) « me préserver de ce crime. » (DGVB 198b) littéralement « aider à ce fait il ne put », « il ne put aider en cette affaire. »

    (1659) SCger 75b. ie n’e npuis (lire : je n’en puis) mais, tr. «ne hallân goret an drase.»

    ►absol.

    (1557) B I 304. Ma coscor ne allaf goret, tr. (DGVB 198b) « Mes bonnes gens, je ne puis qu’y faire. » ... « je ne puis aider », « je ne puis mais. »

    (2) Abriter.

    (1919) BUBR 4/106. hep kleuz na toull ebet d’o c’huzet ha d’o gwaredi.

    (3) Protéger.

    (1931) VALL 600b. Protéger, tr. «gwaredi

  • Gwareg
    Gwareg

    n. de l. Gouarec.

    (1905) ALMA 67. Goarec. ●(1913) PRPR 42. person Gouarek. ●(1924) BUBR 39/857. An draonienn all-man, hir ha moan, stardet etre mene noaz ar « Boned-ru » ha koajeier goue ar « C’hovellou », a gas ganti eus a Ouarek tre d’ar Morbihan (...) dour braz ar Blavez. ●(1925) ARVG 3/72. An Otrou chaloni Guitterel, person koz Gouareg. ●(1935) ANTO 59. Traoniennou enk ha don heñvel ouz ar re ma kammigel stêr ar Blaved en o goueled, en-dro da Wareg. ●(1970) BHAF 126. Pegeid a zo etre Plougerneve ha Gwareg, diou leo marteze. ●(1995) LMBR 80. etre Gwareg ha Mur.

    (2002) TEBOT 107a. Bezañ 'zo c'hoazh pemp kanton / En korn ar brezhoneg / Tu Korle, Sant-Nikolaz / Mael Rostren ha Gwareg.

  • gwareg
    gwareg

    [mbr goarec, goarac, gouarecq, brpm goarec, /ouaræg, goarac, vcorn guarac gl. diploma (Campanile 54), mcorn gwarak, mgall gwarag < gwar .3 + -eg ; en breton le suffixe -ag a été concurrencé par le suffixe -eg ; à noter cependant les formes mbr & brpm goarac]

    F. –où, –eier, –i

    I.

    A.

    (1) (armement) Arc.

    (1499) Ca 94a. Goarec. g. arc. l. hic arcus / us / ui. ●(c.1500) Cb 94b. Goarac. g. arc. l. hic arcus / us / ui. ●(1633) Nom 185b. Arcus, cornu : arc, arbalestre : gouarecq, arbalastr. ●Corytus : carquois à mettre l’arc : vn bouestl da douen an gouarec. ●186a. Neruus arcus, neruus equinus : corde d’arc ou d’arbalestre : corden an gouarecq pe’n arbalastr.

    (1659) SCger 11b. bander vn arc, tr. «stigna vr goarec.» ●150b. goarec, tr. «arc.» ●(c.1718) CHal.ms i. tendre un arc, tr. «stignein, bandein ur goarec.» ●(1744) L’Arm 16a. Arc, tr. «Goarêc.. égui. f.» ●(1732) GReg 48b. Arc, arme très ancienne pour tirer des flèches, tr. «Goarec. p. goaregou. goarac. p. goaragou. Van[netois] Goarec. p. goaregui, goareguéü.» ●78a. Bander un arc, tr. «Steigna ur voarecq

    (2) Gwareg an neñvoù : la voûte des cieux.

    (1744) L’Arm 289b. la voute des cieux, tr. «er Ouaræg ag enn Neanhueu

    B. (architecture)

    (1) Voûte, arc.

    (1732) GReg 48b. Arc de bâtiment, voûte & trompe courbées en rond, tr. «Goarec. p. goaregou.» ●(1744) L’Arm 16a. Arcade, tr. «Goarêc.. égui. f.» ●(17--) TE 155. er oarêq a driomfl en doai greit er Roué sehuel.

    (1868) FHB 166/74. Setu en eun taol ar pilier hag ar voareg eleac’h ma edo ar gador brezeg. ●(1869) FHB 205/386b. en daou du d’ar c’hœur er goaregou etre ar pillerou. ●(1880) SAQ i 75. Eun ilis ploum var he filierou, nerzus var he goareier mein-bên.

    (1903) MBJJ 192. Pa deu diou oarek d’en em droc’han, e reont eun ojiven. ●(1998) OPVI II 281. [ar hloastr euz an XIIved kantved] Siwaz ! n’eus mui toenn e-béd warnañ med e bilierou bihan, reñket daou-ha-daou, 44 anezo, kenkoulz hag ar gwaregeier, a zo atao eun dudi da weled.

    (2) Arche (de pont).

    (1732) GReg 49a. Arche d’un pont, tr. «goarec ur pound. p. goaregou-pound.» ●(1744) L’Arm 16b. Arche d’un pont, tr. «Goarêc.. égui. f.

    (3) Gwareg zoubl : arcade double.

    (1872) ROU 81b. Ar voareg zoubl, tr. «l’arcade double.»

    (4) War, àr wareg : en arche.

    (1744) L’Arm 331b. Remenée ou Arriere-voussure, Linteau vouté, au-lieu de Palatre, tr. «Gourin-dor ar ouarêc diabarh d’en ti.»

    (5) War, àr waregoù : à arches multiples.

    (1633) Nom 140b. Paries fornicatus : muraille courbe, ou faite sur les arcs : muraill pe moguer pleguet, eilcostezet, pe græt voar gouaregou.

    (1744) L’Arm 16b. Eglise en arcades, tr. «iliss ar goarêgui.» ●285a. Pile (…) Masse de maçonnerie au bout des ponts & au milieu, pour en soutenir les arches, tr. «Massonatt tihüe, doh péhani é vatissér ur pond ar ouarêgui

    II.

    (1) Gwareg-voc’h : pendoir.

    (1732) GReg 709b. Pendoir, bare courbe pour suspendre un cochon qu’on vient de tuer, tr. «goarecg. p. goaregou. ur voarecg-moc’h

    (2) [au plur.] (agriculture) Ar gwaregoù : nom de deux chevilles qui passent dans le soc de la charrue.

    (1732) GReg 155a. Deux chevilles qui passent dans le bois du soc, tr. «Ar goaragou

    (1876) TDE.BF 234a. Goarag, gwarag, s. m., tr. «Cheville du soc de la charrue.»

  • gwareg-an-neñv
    gwareg-an-neñv

    [mbr gouarec an euff < gwareg + an + neñv]

    F. Arc-en-ciel.

    (1633) Nom 219b. Iris, arquus, arcus cælestis : l'arc au ciel : gouarec an euff.

  • gwareg-ar-glav / gwareg-c'hlav
    gwareg-ar-glav / gwareg-c'hlav

    [mbr goarec an glau, gouarec an glao, brpm goarec er glaü', goarec-ar-glao < gwareg + an + glav]

    F.

    I. Arc-en-ciel.

    (1499) Ca 90a. Ganiuedenn an glau. vide in goarec an glau. ●94b. Goarec an glau. g. larc du ciel. ●(1633) Nom 219b. Iris, arquus, arcus cælestis : l'arc au ciel : gouarec an glao.

    (c.1718) CHal.ms i. arc en Ciel, tr. «goarec er glaü'.» ●(1732) GReg 49a. Arc-en-ciel, tr. «goarec-ar-glao. p. goaregou-ar-glao. Van[netois] Goarec er glaü.» ●(1744) L'Arm 16a. Arc-en-Ciel, tr. «Goarêg-er-glau.. goarégui-er-glau. f.»

    (1856) VNA 13. l'Arc-en-ciel, tr. «er Hoarêc-glàu

    (1934) BRUS 185. Un arc-en-ciel, tr. «ur hoareg-glaù.» ●(1996) VEXE 152. Si l'arc-en-ciel du matin prédit le beau temps, Gwadig ar glao deuz ar beure, / Tad da falz ha kê d'ar mene (Arc-en-ciel le matin, prends ta faucille et va à la montagne). celui du soir est signe de pluie ou de vent : Gwadig ar glao deuz an noz / Glao pe avel antronoz (Arc-en-ciel le soir, de la pluie ou du vent pour le lendemain).

    II. Hir ha moan evel gwareg-ar-glav (kloareg-ar-glav) : long et mince comme l’arc-en-ciel.

    (1876) RECe iii 451. Le dicton : Hir ha moan evel cloarec ar glao, c'est-à-dire : long et mince comme le clerc de la pluie, est connu de tout le monde, en Basse-Bretagne.

  • gwaregañ
    gwaregañ

    [brpm goarega < gwareg + -añ]

    V. intr. Tirer à l’arc.

    (1732) GReg 48b. Tirer de l'arc, tr. «Goarega. pr. goareguet

    (1821) GON 255a. Gwaréga ou Goaréga, v. n., tr. «Tirer de l'arc.» ●(1890) MOA 121b. goarega, tr. «combattre avec l'arc.»

    (1931) VALL 24a. tirer de l'arc, tr. «gwarega

  • gwaregata
    gwaregata

    [gwareg + -ata]

    V. intr. Tirer à l’arc.

    (1931) VALL 24a. tirer de l'arc, tr. «gwaregata

  • gwaregenn
    gwaregenn

    [gwareg + -enn]

    F. –où (géométrie) Arc de cercle.

    (1931) VALL 24a. arc de cercle, tr. «gwaregenn f.»

  • gwaregenn-c'hlav
    gwaregenn-c'hlav

    [gwaregenn + glav]

    F. Arc-en-ciel.

    (1908) PIGO II 86. stignet 'vel eur waregen-c'hlao.

  • gwareger
    gwareger

    [mbr goareguer, brpm goareguer < gwareg + -er .6]

    M. –ion Archer, tireur à l’arc.

    (1499) Ca 94b. Goareguer. g. archier. ●(c.1500) Cb 94b. Goaraguer. g. archier.

    (1659) SCger 8b. archer, tr. «goareguer.» ●(1732) GReg 49a. Archer, qui tire de l'arc, tr. «Goareguer. p. goaregueryen

    (1821) GON 255b. Gwaréger ou Goaréger, s. m., tr. «Archer, celui qui tire de l'arc. Homme de guerre combattant avec l'arc. Pl. ien

    (1925) FHAB Gouere 247. e kaver eur skouejer ha pevar gwareger dindan e urziou.

  • gwaregezh .1
    gwaregezh .1

    [brpm goareguiah, goarigueh < gwar .1 + -egezh]

    F.

    (1) Lenteur.

    (1744) L’Arm 216a. Lenteur, tr. «Goareguiah

    (2) Loisir, oisiveté.

    (c.1718) CHal.ms iv. temps loisir, tr. «oüar, spaç, amser, gorguez, goarigueh.» ●(1732) GReg 672b. Oisiveté, tr. «goüarigueh

    (3) Àr e oaregezh : lentement.

    (1904) LZBg Mae 134. ni e zischen ar hun goaregeh.

  • gwaregezh .2
    gwaregezh .2

    [gwar .3 + -egezh]

    F. Courbure.

    (1821) GON 255b. Gwarégez, s. f., tr. «Courbure, état d’une chose courbée, arquée.»

  • gwarek
    gwarek

    [gwar .1 + -ek]

    Adj. Lent.

    (1841) IDH 185. Serviterion gouarêc.

    (1910) ISBR 126. Goarek e oé oeit en treu de getan get Konan.

  • gwaremm .1
    gwaremm .1

    adj. Désert, à l'abandon.

    (1876) TDE.BF 261a. Par extention, ce substantif [gwaremm] s'emploie à la façon d'un adjectif, au sens de dépeuplé, désert, sans maître. ●Eunn ti gwaremm, tr. «une maison déserte, abandonnée.» ●Ar gear-ze a zo gwaremm bremañ, tr. «cette ville est dépeuplée ou déserte actuellement.» ●795. N'ema ket ar mestr er gear, neuze ema kear-gwaremm hag al labour war zaou-hanter. (La maison est déserte).

  • gwaremm .2
    gwaremm .2

    f. –où, gwarimeier, gwerimier

    I.

    (1) Garenne.

    (1633) Nom 236b. Robarium, viuarium : garenne, parc à nourrir beste sauuages : gouarem, parc da mezur loeznet gouez.

    (1659) SCger 61b. garenne, tr. «goarem p. iou.» ●150b. goarem, tr. «garene.» ●(1732) GReg 450a. Garenn, petit bois, ou bruïere où l'on a mis des lapins, tr. «Goaremm. p. goaremmou

    (1847) BDJ 47. Gwech, dre veneçziou dizeac'h, gwech, dre zoüarou bleün, / Hoghen, n'eus ehan evithan nemed e gwarm pe c'heûn. ●(1857) CBF 89. ar warem hoc'h euz marret warlene, tr. «la garenne que vous avez marrée l'an dernier.» ●(1867) FHB 123/1148b. goarimmeier treud. ●(1869) SAG 203. tud o varrat en eur goarm. ●(1877) EKG I 162. e pep hini euz an diou voarem a zo a bep tu d'an hent. ●(1878) EKG II 9. a-hed ar c'hoajou hag ar goaremmou. ●12. reded euz an eil goaremm enn eben.

    (1932) KWLB 15. En douar gwaremm. ●(1950) KROB 26-27/17. Er gwerimier dister zoken e veze patatez a verniou. ●(1943) HERV 157. hag am lezo da vont da redek ar gwaremeier, pa droio em fenn.

    (2) Souterrain.

    (17--) TE 291. Belean Bel e antréai én Tampl, dré ur oarèm idan en doar.

    (3) Terrier.

    (1913) AVIE 181. El luherned en des ou goaremeu hag éned en nean ou néhieu.

    (3) Arc-en-ciel. (?) cf. gwaremm-ar-glav (?).

    (1849) LLB 531-532. mar da doh guélèt én ur bouchad kogus / É splannein doh en heol ur hoarem ligernus.

    II. Bezañ keal ar waremm gant ub. : être en pleine liberté.

    (1924) NFLO. Liberté. ils sont en pleine liberté, tr. Loeiz ar Floc'h «keal eo ar waremm ganto

  • gwaremm-glav / gwaremm-ar-glav
    gwaremm-glav / gwaremm-ar-glav

    f. par deform. Arc-en-ciel.

    (1723) CHal 85. Gouarem er glau, tr. «Arc-en-ciel.» ●(1732) GReg 49a. Arc-en-ciel, tr. «Van[netois] goarem er glaü.» ●(17--) TE 16. Doué (...) e vènnas ma vezai bet er Oarèm glàu er merche a guemènt-ce. ●465. er oarèm-glàu drès é bèn.

    (1896) HIS 13. ur gèr a hoarem-glaú. ●(1896) HISger 2. Goarem-glaú, tr. «arc-en-ciel.» ●(1899) HZB 15. eur gaer a warem-c'hlao.

  • gwaremmad / gwaremmiad
    gwaremmad / gwaremmiad

    f. –où Ce que contient une garenne.

    (1766) MM 859. e creis er c'hoaremyat panes, tr. «au cœur d'une pleine pièce de panais.»

    (1980) LIMO 08 novembre. goaremmadeu goleit a gestenn.

  • gwaremmer –ion
    gwaremmer –ion

    Garennier.

    (1732) GReg 450a. Garennier, tr. «Goaremmer. p. goaremméryen. van[netois] goaremmour. p. yon, yan.» ●(1744) L'Arm 170a. Garennier, tr. «Goarêmmourr.. merion

  • gwaremmiad
    gwaremmiad

    voir gwaremmad

  • gwaremmiñ
    gwaremmiñ

    v. tr. d. Miner (un terrain) en creusant des galeries.

    (1744) L'Arm 240a. Miner, tr. «Goaremmein

  • gwaret
    gwaret

    [brpm goüaret < gwar .3 + -et .1]

    Adj. Bossué, bosselé.

    (1732) GReg 105a. La vaisselle d'étain, d'argent, est toute bossuée, tr. «goüaret eo al listry.»

  • gwarez .1
    gwarez .1

    [voir gwarez .2]

    Adj. Abrité.

    (1876) TDE.BF 234a. Goare, goarez, gware, s. m. C[ornouaille] Qui offre un abri contre le mauvais temps. Le comparatif goareoc'h est usité. Eul lec'h goare, un lieu abrité. Eul lec'h goareoc'h, un lieu plus abrité qu'un autre. ●Goarea, gwarea, v. n. C[ornouaille] S'abriter. On dit de préférence, monet en eul lec'h goare. ●(1890) MOA 101b. se mettre à l'abri du mauvais temps (…) En Tréguier, on dit en ce sens, goarea, v. n ; (mont er goare), (mont en eul lec'h goare).»

  • gwarez .2
    gwarez .2

    [mbr goarez, brpm goare, mgall gwaret (GPCY 1583a) < gwar .1 + -ez .6 (DGVB 66b)]

    M./f.

    (1) Abri.

    (1857) HTB 65. bean en gwarez hag er gwella didanjur.

    (1905) KZVr Eost-Gwengolo. ha me mont da glask eur gware (goudor) en eur verouri bennak. (d'après KBSA 72).

    (2) Refuge.

    (1874) POG 5. Jezuz, gwarez ar bec'herien.

    (3) Protection.

    (1580) G 261. Hep bro, ty, na douar, na goarez, tr. «Sans pays, maison, ni terre, ni protection.»

    (1792) BD 454. hep na tan, na dilliat na boet na nep goare, tr. «Sans nourriture, ni vêtements, ni aliments, ni aucune protection.»

    (1902) PIGO I 197. e ben-baz (...) e oa evitan eun difenn hag eur warez.

  • gwarezad
    gwarezad

    [gwarez .2 + -ad .1]

    M. Réfugié.

    (1931) VALL 635b. Réfugié, tr. «gwarezad pl. –zidi

  • gwarezadur
    gwarezadur

    [gwarez .2 + -adur]

    M. –ioù Préservation.

    (1931) VALL 589a. Préservation, tr. «gwarezadur.» ●600b. Protection, tr. «gwarezadur m.»

  • gwarezañ
    gwarezañ

    voir gwareziñ

  • gwareziñ / gwarezañ
    gwareziñ / gwarezañ

    [gwarez .2 + -iñ & -añ]

    V.

    I. V. tr. d.

    (1) Protéger.

    (1906-1907) EVENnot 17. (Ar Veuzid) Ar gwe ze a waré ar porz, tr. «abrite.» ●(1931) VALL 600b. Protéger, tr. «gwarezi

    (2) local. Ramasser.

    (1970) GSBG 358. (Groe) ar piz gris a veze freilhataet ha gwarezet, tr. «les petits pois étaient battus au fléau er ramassés.» ●360. kar holl an dud a wareze ar banal, tr. «Car tout le monde ramassait le genêt.»

    II. V. intr. S'abriter.

    (1876) TDE.BF 234a. Goarea, gwarea v. n. C[ornouaille], tr. «S'abriter.» ●(1890) MOA 101b. se mettre à l'abri du mauvais temps (…) En Tréguier, on dit en ce sens, goarea, v. n ; (mont er goare), (mont en eul lec'h goare).»

  • gwarezour
    gwarezour

    [gwarez .2 + -our]

    M. –ion Protecteur.

    (1931) VALL 600b. Protecteur, tr. «gwarezer, gwarezour

  • gwarezus
    gwarezus

    [gwarez .2 + -us]

    Adj. Protecteur.

    (1931) VALL 600b. Protecteur, tr. «gwarezus

  • gwargammet
    gwargammet

    [gwar .3 + kammet]

    Adj. Voilé.

    (1987) BAPR 94. he rod a zo muioh gwar-gammet c'hoaz.

  • gwariañ
    gwariañ

    [gwar .3 + -añ .5 / -iañ]

    V.

    I. V. intr. Se tordre, se gondoler, se courber.

    (1919) KZVr 355 - 21/12/19. Gwaria, tr. «se tordre, se gondoler.» ●(1931) VALL 37a. se courber, tr. «gwaria.» ●338b. Gondoler, tr. «gwaria.» ●(1962) TDBP II 193. A-hend-all e teu ar plenken da waria, tr. «autrement les planches viennent à gauchir.»

    II. V. tr. d.

    (1) Courber.

    (1931) VALL 37a. Courber, tr. «gwaria

    (2) sens fig. Gwariañ ar wirionez : fausser la vérité.

    (1964) BAHE 39/9. Daoust ha ne vo ket techet ar re-se da wariañ ar wirionez (…) ?

  • gwaridell
    gwaridell

    [gwar .3 + -idell]

    F. –(architecture) =

    (1910) MBJL 107. ar re a zo kludet du-hont 'us d'in ebarz ar gwaridello. (…) ar feskenno drapoio a zo fichet ouz ar gwaridello. ●147. ar gwaridello diavêz. ●150. Ar gwaridello a ra an dro d'an neven. ●165. diwar gwaridello an iliz.

  • gwaridoù
    gwaridoù

    [gwar .3]

    Plur. (architecture) =

    (1886) MELu III 78 (d'après Annuaire des Côtes-du-Nord 1851 pp.21-233. chant recueilli en 1836). Hag a dut 'zo er gouarido, / Us hon gouelet 'cuitat ar vro ! tr. «Combien il y a du monde sur les hauteurs à nous voir quitter le pays !»

    (1910) MBJL 135. o gwelet eus ar gwarido.

  • gwariellañ
    gwariellañ

    [gwar .3 + -iellañ]

    V. tr. d. Gondoler.

    (1942) VALLsup 87b. Gondoler, tr. «gwariella

  • gwariet
    gwariet

    [gwar .3 + -et .1 / -iet]

    Adj.

    (1) Torse.

    (1857) HTB 146. Torgoz ha tagoz a oa ; he diou char (lire : c'har) a oa moan ha goariet.

    (2) Gauchi, voilé.

    (1962) TDBP II 193. Ar rod-mañ a zo gwariet, tr. «cette roue-ci est voilée.»

  • gwarigell
    gwarigell

    [brpm gwarighell < gwar .3 + -igell]

    F. Biais, guingois.

    (1752) PEll 385. Gwarighell, selon M. Roussel est un Arc, & par conséquent de même signification que Gwarec, dont il est dérivé.

    (1876) TDE.BF 261a. Gwarigell, s. f., tr. «Biais, guingois.» ●(1890) MOA 289b. Guingois, s. m., tr. «Goarigell, f.»

    (1931) VALL 65b. Biais, tr. «gwarigell f.»

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...