Recherche 'd...' : 9629 mots trouvés
Page 97 : de dimez (4801) à dinaou-2 (4850) :- dimezdimez
m. Fiançailles.
●(1847) FVR 218. Gant dimez, hep dimez, gwalc'het dre holl ho c'hoant. ●(1876) TDE.BF 134b. Dimez, s. m. T[régor], tr. «Mariage civil, fiançailles.»
●(1908) FHAB Gwengolo 271. ar veladen pe ar goulen, an dimez, ar bedadek tud, an drailhadek stlipou. ●(1932) TUML 40. Eun dimez ganez ne ve ket evit displijout d'ezi.
- dimezapl
- dimezeg
- dimezegez
- dimezelldimezell
f. –ed Demoiselle.
●(1499) Ca 57b. Demesel. g. demoisele. ●(1580) G 99. Eval he demesell e pep quentel meulet, tr. «Comme sa demoiselle à chaque instant approuvée.» ●(1633) Nom 31a. Catellus meliteus : petit chien de Damoiselle : quyic vn demesel, louferich, diloufericq.
●(1659) SCger 36a. Damoiselle, tr. «Demesell pl. et.» ●(1710) IN I 132. an demezel pe da hini e ra al les. ●(1732) GReg 265a. Demoiselle, tr. «Demesell. p. demeselled. Van[netois] Damesell. p. dameselled.»
●(1838-1866) PRO.tj 184. eun dimezel a di mad. ●(1856) VNA 162. la plus belle et la plus aimable demoiselle du monde, tr. «er vràuan hac en amiaplan damezel e zou ér bed.» ●(1863) GBI I 472. 'N dimezell vrao 'n euz rankontret, tr. «Il a rencontré une belle demoiselle.» ●(1877) BSA 197. Mes nan, dimezel, eme ar mevel.
●(1902) PIGO I 207. an dimezel yaouank. ●(1907) PERS 138. pa erruaz an diou demezel. ●(1958) LLMM 71/427. Mes Jakez Konan, ar bouloñjer, hag an Dimezell Blev-Griz – burev-butun ha kelaouennoù – eus ar Ru-vras.
- dimezenndimezenn
f. –où
(1) Fiançailles.
●(1904) DBFV 56a. Dans le bas vannetais : diméen, tr. «fiançailles.» ●(1907) BSPD I 92. Gouil diméen er Huerhiéz. ●(1934) BRUS 197. Les fiançailles, tr. «en diméen –neu.» ●(1942) DHKN 77. Ar er méz é tegoéh liés d’en diméenneu bout torret.
(2) Mariage.
●(17--) TE 38. eit gobér diméenneu santel.
●(1904) DBFV 56a. diméen, diméein, dimien, s. pl. diméenneu, dimeigneu, tr. «mariage.» ●(1907) BSPD I 240-241. Unan ag er fal hizieu-sé e oé en diméenneu étré er gérent tostan hag étré bredér ha hoérézed kaer.
- dimezer
- dimezerezhdimezerezh
m. Fiançailles.
●(1932) BRTG 122. Hir e oè bet er blé de Iann d'obér chonjeu, diar é ziméereh.
- dimezetdimezet
adj. Marié.
●(c.1500) Cb 33b. [cambr] g. chambre des espoux. b. cambr dan re demezet. ●(1612) Cnf 14a. gant gruec demezet. ●39b. vn gruec demezet. ●(1621) Mc 41. rete o adioutiff, pe hy á ioa é cares, plach iaouanc pe demezet.
●(1856) VNA 99. Etes-vous marié ? tr. «Diméet oh-hui ?» ●(1867) MGK 64. Meur a zen demezet. ●(1894) BUZmornik 227. goazed dimezet.
●(1907) FHAB Meurzh/Ebrel 60. tud dimezet, greg ha bugale d'ezho. ●(1907) PERS 20. mam Jean-Marie (…) e doa eno eur c'hoar dimezet. ●(1922) EOVD 110. ur voéz diméet.
- dimeziñ .1dimeziñ .1
m. dimezioù
(1) Mariage.
●(1499) Ca 63a. g. mariage. b. dimiziff. ●(c.1500) Cb 34b. [cannat] g. messagier entre deux pour faire mariage. b. cannat entre dou eguit ober dimizyff. ●(1526) Miss 157. mardeus den a gouffe ampechamant na galhe an eyl caffout equile (lire : eguile) e dimiziff. ●(1633) Nom 2a. contract de mariage, tr. «countrat a dimezy.»
●(1838-1866) PRO.tj 184. Jannedik, Jannton ha Jannet / (…) / Gant an dimezi zo troet. ●(1853) GBI I 108. Na diwar-benn ann dimiziou, tr. «au sujet de mariage.» ●(1856) VNA 160. faire un mariage, tr. «gobér un diméein.» ●(1857) CBF 46. Eunn dimizi kaer eo, tr. «C'est un riche mariage.» ●Torret eo bet he zimizi, tr. «Son mariage a été rompu.» ●(1866) HSH 296. an dimiziou hac ar marvou. ●(18--) AID 162. an devoes ma vo groet on dimi, tr. «le jour que notre mariage sera fait.»
●(1914) KANNgwital 140/438. E lid sakramant ar Briedelez ez euz diou lodenn : an dimezi hag an oferen gant benediksion an eured. ●(1936) PRBD 173. hervez an dimezi a rafec'h. (...) pa ve great eun dimezi mat.
(2) Fiançailles.
●(1659) SCger 143a. dimizi, tr. «fiançailles.»
- dimeziñ .2dimeziñ .2
v.
I. V. tr.
A. V. tr. d.
(1) Fiancer.
●(1659) SCger 143a. dimizi, tr. «fiancer.»
●(1904) DBFV 56a. Dans le bas vannetais : diméein, v. a., tr. «fiancer.»
(2) Marier.
●(1659) SCger 77a. marier quelqu'vn, tr. «dimizi vre benac.»
●(1849) LLB 1044. diméein lod a hou pugalé.
●(1904) DBFV 56a. diméein, v. a., tr. «marier.»
►absol.
●(1901) LZBg 59 blezad-4e lodenn 204. Red é dehou (...) badéein, diméein.
B. V. tr. i. Dimeziñ da : se marier à.
●(1612) Cnf 23b. eguit deceu graguez ha merchet, pé eguit caffet ho carantez ha dimiziff dezo.
●(17--) TE 67. Moïse (…) e gousantas diméein de Sephora.
●(1907) PERS 276. ha c'houi a zemezo d'ezhan.
II. V. intr.
(1) Se fiancer.
●(1625) Bel 263. EVelse an gruec decedet, ne gall quet he intaff dimiziff nac eurediff de merch procreet deueus he priet arall, na de hoar, na de mozrebesset, na de Queniteruesset compes, na de Queneuderuesset, na de Quifniantesset.
●(1904) DBFV 56a. Dans le bas vannetais : diméein, v. n., tr. «se fiancer.»
(2) Se marier.
●(1499) Ca 62a. Difforchidigaez a dimiziff. g. departement de mariage. ●63a. Dimiziff. g. soy marier.
●(1659) SCger 77a. se marier, tr. «dimizi.»
●(1838) CGK 12. Mar chanç dezan demizi eo dogan peurvia. ●30. Demezi zo un diotac'h (lire : diotach). ●(1838-1866) PRO.tj 193. Kerkent ha ma ve embannet daou zen iaouank da zimi. ●(1856) VNA 158. perac ne yet-hui de ziméein ar er mæzeu ? ●(1876) TDE.BF 800. Eunn den iaouank pa zimez / A wel ann aour e lein ar gwez.
●(1904) DBFV 56a. diméein, v. n., tr. «se marier.» ●(1907) PERS 141. ho lezel da zemezi.
III. Dimeziñ an naon d'ar sec'hed : voir naon.
- dimilit
- diminudiminu
m.
I.
(1) Déchet.
●(1633) Nom 202b. Intetrimentum, intetritura : dechet : dichet, an diminu.
(2) =
●(1824) BAM 337. pehini a aparchant ountan hep partaich, hep diminu hac hep distro.
(3) =
●(1847) MDM 172. an drederen diminu en deus var ar pris eus he eaust.
II.
(1) Mont en diminu : diminuer.
●(1752) BS 705. ar madou goall acquisitet a ya bepret en diminu ha da netra.
(2) Mont war ziminu : diminuer.
●(1835) AMV 130. Afferiou e gommerç o vonet war ziminu, abaoue un neubeut bloaveziou. ●(1866) FHB 79/210b. an niver (...) a ia bemdez var ziminu. ●(1866) FHB 87/274b. Mar da ar feiz var ziminu.
●(1915) HBPR 169. da vond kalz var ziminu.
- diminuañdiminuañ
voir diminuiñ
- diminuiñ / diminuañdiminuiñ / diminuañ
v.
I. V. tr. d. Diminuer.
●(1499) Ca 63a. Diminuaff. g. diminuer. ●(1612) Cnf 33b. ha seul quent mà ò accomplis, quent à sé ez dymunu ho poanyou, ha seul pelloch maz chom hep ò executiff pelloch ez chomhynt hep bezaff deliuret. ●(1633) Nom 275a. Med. anodynum : medicament appaisant les douleurs : medicamant pehiny á diminu hac á appes an poan.
●(1659) SCger 44a. diminuer, tr. «diminui.» ●100a. rabatre du prix, tr. «rabati ar pris.»
●(1831) MAI 125. Ar viç-man (...) diminuin a ra he ners. ●(1847) MDM 174. diminui ho faë. ●(1866) HSH 87. Quement-ma a ziminuas ha goler. ●(1880) SAB 246. diminui, strisaat, domani an descadurez cristen.
II. V. intr.
(1) Diminuer.
●(1633) Nom 232b. Solum accliue : vallée, terre panchante : traouyen douar ô dimmuiff (lire : diminuiff), douar costezet.
●(1659) SCger 37a. decroitre, tr. «diminui.»
(2) Diminuiñ o =
●(1633) Nom 214a. Modos considere & frangere, minutionem citare, vel minuere : diminuer en chantant, fringotter : diminuiff ò canaff, discanaff, fringotiff, fredouniff.
(3) Déchoir.
●(1659) SCger 37a. dechoir, tr. «diminui.»
- diminusion
- dimion
- dimol-dimol-
v. Délirer.
●(1575) M 2651. Me caffe ez ve foll, pe an oll dimolhe, tr. «Je trouverais qu'il serait fou ou délirerait complètement.»
- din .1din .1
adj. Digne.
●(1499) Ca 63a. Din. g. dignez. ●(c.1500) Cb. g. intestable celluy qui nest pas digne de faire testament ou tesmoignage. b. vn den na deo quet din da bezaff test. ●(1530) Pm 26. Pan duy an fin din am buhez, tr. «Quand viendra la fin digne de ma vie.» ●54. Necessaer oae din an dra-se / E gouzuout, tr. «Il était nécessaire et digne que cette chose / Fût connue.» ●(1530) J p. 152b. He mab mat ha din, tr. «son bon et digne fils.» ●(1621) Mc 65-66. nen douff muy din da bezaff galuet hoz map.
●(1883) MIL 19. din d'en em gaout e penn ar Vretouned. ●(1894) BUZmornik 147. e vijent dinoc'h da dostaat ouz ann daol zantel. ●256. ann dina da zelc'her he blas.
●(1904) DBFV 52a. din, tr. «digne.» ●(1907) PERS 138. n'edont ket din, emezho, da zougen dillad priejou Jesus-Christ.
- din .2din .2
interj. Onomatopée qui imite le bruit d'une petite cloche.
●(1942) DIHU 372/83. Din ! din ! din ! Klohig bihan monati sant-Dukokan, ar zoareu Klegereg, e dinsé difonn en noz-sé.
- din .3
- dinac'h .1dinac'h .1
m. –ioù, –où Dénégation, refus.
●(1744) L'Arm 433a. Déni, tr. «Dinah.. heu. m.»
●(1847) FVR 1. dre ann dinac'h a reaz tudchentil Breiz da gas ho c'hannaded da Bariz. ●(1868) FHB 198/335b. he dinac'hiou ho-unan a rea he c'harout mui-och-vui.
●(1904) DBFV 56a. dinah, m. pl. eu, tr. «déni, désaveu.» ●(1907) AVKA 163. Dirak an dinac'h ze. ●(1910) MBJL 185. hen e-unan ac'h eas da glevet ha da zigemer o dinac'h.
- dinac'h .2dinac'h .2
voir dinac'hiñ
- dinac'hadenn
- dinac'hadur
- dinac'hañdinac'hañ
voir dinac'hiñ
- dinac'henn
- dinac'herdinac'her
m. –ion
(1) Celui qui renie.
●(1962) EGRH I 60. dinac’her m. -ien, tr. « celui qui nie, qui refuse. »
(2) Rénégat.
●(1962) EGRH I 60. dinac’her m. -ien, tr. « rénégat. »
(3) Dinac’her Doue : apostat.
●(1869) FHB 255/363a. pe ger criz oa an dinac'her Doue. ●(1870) FHB 266/38b. Beteg an dinac'her Doue Julian a lavare var he varo : trec'h out bet din, galilean.
- dinac'hetdinac'het
adj. Dénié.
●(1732) GReg 208b. Conviction, preuve évidente d'une verité que l'on avoit deniée, tr. «Prouvidiguez haznad eus a ur viryonez dinac'het.»
- dinac'hidigezhdinac'hidigezh
f. Dénégation.
●(1732) GReg 266a. Denegation, deni, negation, refus, tr. «Dinac'hidiguez.»
- dinac'hiñ / dinac'hañ / dinac'hdinac'hiñ / dinac'hañ / dinac'h
v. tr. d.
I. [avec un c.o.d.]
(1) Dénier.
●(1499) Ca 63a. Dinach. g. desnyer.
●(1732) GReg 266a. Denier, nier une chose, refuser, tr. «Dinac'h. pr. dinac'het.» ●(1752) PEll 228. Dinac'h, nier, refuser. ●(1857) GUG 102. Er péh e zenah er bed.
(3) Renier.
●(1732) GReg 804a. Renier Dieu, nier Dieu en jurant, tr. «dinac'h Douë.»
●(1839) BEScrom 272. d'hobér dehou dinahein Jésus-Chrouist.
(3) Abjurer.
●(1869) FHB 257/380a. ho lacat da zinac'h ho feiz. ●(1878) EKG II 246. dinac'ha ar feiz.
(4) Refuser (à qqn qqc. de dû).
●(1790) MG 106-107. En trenoz hou ç'amezecq e gouéh clan, ha quênt merhuel, ean e zisclæri d'é vugalé, en en dès prestét teoh argand. Er vugalé-ze é huélét en ou dinahét doh-t'ai, hou calhue dirac er Juge. ●109-110. é vugalé e zou bet deit de oulèn ou argand : mæs laqueit em boai int de drafiquein, ha n'em boai quet nezè de zaccor dehai. Goudé en diaul en dès men douguét d'ou dinahein, ha me mès sèntet doh-t'ou.
II. [avec un v., une subord.]
(1) Refuser (de faire qqc.).
●(1914) RNDL 48. Me hroézieu pamdiek e zénahan ou doén, tr. «mes croix journalières je refuse de les porter.»
(2) Nier (que).
●(1838) OVD 176. hanni ne ellou dinahein, arlerh en àssurance e ra d'emb en aviél, nen doé quet hur Salvér un amité douce ha spécial doh sant Yehan.
- DinamDinam
voir Dinan
- dinamit
- dinamitañdinamitañ
v. tr. d. Dynamiter.
- dinamiter
- dinamiterezdinamiterez
f. –ed Dynamiteuse.
●(1982) LLMM 210/51. ar vrasañ dinamiterez a zo bet biskoazh e Breizh.
- dinamm .1dinamm .1
adj.
I.
(1) (en plt de qqn) Sans défaut, parfait.
●(1530) Pm 217. Guerches dinam, tr. «Vierge sans tache.»
●(1732) GReg 255a. Sans défaut, tr. «dinam à.» ●Un homme sans défaut, tr. «Un dèn dinam.»
●(1876) TDE.BF 134b. Dinam, adj., tr. «Innocent, pur, sans souillure, sans tache ni péché.» ●(1891) MAA 78. dibaba an eneou dinam diouz an eneou kabluz.
●(1911) BUAZperrot 197. an Oan digailhar, dizaotr, disi ha dinam.
(2) Pur, sans tache.
●(1659) SCger 83a. net, tr. «dinam.»
●(1867) FHB 151/372a. da zerc'hel ho c'halon dinam a bec'het.
(3) Sans faute.
●(1867) MGK viii. ar brezoneg a gomzet e Kerzaoulaz (…) ne oa ket dinamm a-grenn.
II. Dinamm evel un ael : voir ael.
- dinamm .2dinamm .2
m. –ed Innocent.
●(1866) FHB 58/45a. ar brofessiez gaer a reaz Jeremi euz a vuntrerez an Dinammed santel.
- dinammañdinammañ
v. tr. d. Remettre (un estropié).
●(1732) GReg 370a. Remettre un estropié, tr. «dinamma. pr. et.»
- dinammded
- dinammerdinammer
m. –ion Celui qui ôte les défauts.
●(1943) FHAB Mezheven 309. Dirak 'n Doue Roue, dinammer hon nammou, / A ro d'it diveni testeni divarvel.
- dinamodinamo
m. Dinamo.
●(1903) MBJJ 127. An Tado o deuz eun «dinamo» pe eur mekanik da gaout ar sort sklerijen-ze.
- Dinan / DinamDinan / Dinam
n. de l.
I. Dinan.
●(1543) Cco 22. Dinan. ●(1546) Cco 46. Dinan. ●(1548) Cco 64. diã. ●(1576-1600) Cco 80. dinan.
●(1732) GReg 149a. Plaçzenn Dinam. ●290a. Dinamm. ●372b. Les États de Bretagne se tiennent à Dinan, tr. «Ar stadou a vreyz a zalc’heur bréma ê Dinam.» ●(c.1789) SD 19. Poupard, Deputet eus a Zinan.
●(1825-1830) AJC p. 280. dinam. ●(1847) FVR 112. ma vije paket e Kastel Dinan ann holl veleien. ●(1851) PENdast 90. en Kastell hag en Montroulez, e treger eo bed / E Dinam. ●(1857) CBF 131. Dinam. ●(1863) ST 6. Pontivy, Guerlesquin, Dinam ha Colline. ●(1865) FHB 13/104a. e Dinan. ●(1869) TDE.FB xviiia. Dinam. ●(1872) SON II 288. Jannet Helari, merc'h he mamm, / Brava plac'h iaouanc 'zo en Dinam. ●(1889) CDB 136. ’Barz en Dinam, en Sant-Malo, tr. «à Dinan, à Saint-Malo.»
●(1902) PIGO i 5. heman ’zo zur deut kwit euz a Zinam. ●(1905) ALMA 67. Dinan. ●68. Dinam. ●(1905) BOBL 19 août 48/3d. Marvat e vo dastumet en Ti ar Follien, en Dinam. ●(1910) ISBR 175. Ne oé bet nameit Jugon, Kempér, Dinan ha Redon en doé killourzet dohton un herrad ha dalhet mat a du get Bléz. ●(1923) FHAB Ebrel 4/135. mont a eure ganto beteg Dinan hag ac'hano e kerzas. ●(1933) BREI 319/4a. dont betek Dinam. ●(1943) ENUR 66. hag e skoas etrezek Dinan. ●(1974) TDBP III 239. Kaset eo bet da Zinam, aet he fenn diganti.
II. Kas ub. da Zinan : envoyer qqn à l’hôpital psychiatrique.
●(1920) LZBt Meurzh 16 (T). C'houi 'pije kasset hennez da Dinan ! ●(1970) BHAF 287. sklaer eo, evel lagad eun naer, e vo red kas ahanon a-benn ar fin da Zinam... ●note Ernest ar Barzig. "E departamant C.-du-N., e vez kaset eno - Doue d'o bennigo - ar baourkeiz paotred, kollet gante, kalz pe nebeud, o zamm spered." ●(1974) TDBP III 261. Te ac'h ay da Zinam ! – Me ac'h ay da jilgamm ? toi, tu iras à Dinan (à l'asile des fous) ! – Moi, j'irai (je deviendrai) boîteux ? ●282. Poent eo kas anezañ da di an dud sod (ou : da Zinam) ! ●(1977) TDBP II 480. Hennez a zo kaset da Zinam da di an dud sod.
III. Nom de famille.
●(1970) NFBT 60-61 N° 460. Dinam.
IV. [Toponymie locale]
●(1732) GReg 149a. Le champ à Dinan, la place publique de la Ville de Dinan. Plaçzeñ Dinam.
●(1847) FVR 112. ma vije paket e Kastel Dinan ann holl veleien.
- Dinaniz
- dinaondinaon
adj. Qui passe la faim.
●(1932) FHAB Mae 185. Eur pred mat eo ar yot-ze ; eur pred dinaon ha skanv hag aes labourat diwarnan. ●(1934) FHAB Mae 211. rak ar c'hig ha fars a vez kavet mad gand an holl ! Eur pred dinaon eo. ●(1944) DGBD 65. dinaonoc'h e oa [ar maniok] hervezo. ●(1962) EGRH I 60. dinaon a., tr. « qui permet de rester longtemps sans avoir faim. » ●ar yod a zo dinaon.
- dinaonetdinaonet
adj. Affamé.
●(1925) SFKH 5. Ésoh e vou d'er Roué pas hemb tauseu eit d'er peurkeh dén dinañnet pas hemb bara.
- dinaoniañ / dinaoniñ
- dinaoniñdinaoniñ
voir dinaoniañ
- dinaou .1dinaou .1
adj. En pente, déclive.
●(1732) GReg 273b. Chemin qui va en descendant, chemin en pante, tr. «hend dinaou. p. henchou dinaou.»
- dinaou .2dinaou .2
m., prép. & adv.
I. M.
(1) Pente.
●(1732) GReg 636a. La pente d'une montagne, tr. «An dinaou eus ar menez.» ●689b. Pante, le panchant d'un lieu, tr. «dinaou.» ●La pante d'une colline, tr. «An dinaou eus a un dunyenn.»
●(1857) CBF 17. Ha dinaou zo gant ann hent ?, tr. «Y a-t-il de fortes descentes ?» ●(1867) MGK 143. daoust ma'z euz dinaou. ●(1869) TDE.FB 265b. Descente, s. f. pente par laquelle on descend, tr. «dinaou, m. ; diribin m. ; diarros, m. G ; diskenn, m. Ces mots ne s'employent pas au pluriel.» ●(1890) MOA 203b. L'eau découle, grâce à la pente, tr. «dinaou a zo d'ann dour.»
●(1904) DBFV 56b. dinèu, m., tr. «pente.»
(2) Reiñ dinaou : donner de la pente.
●(1924) DIHU 155/76. Reit dineu d'hou kreu hag en hango um denno ér méz.
(3) Écoulement, courant de l'eau.
●(c.1500) Cb 86a. [fluaff] Jtem hic fluor / oris. g. decursion. b. dinou.
●(1847) MDM 298. ma vije atretenet mad ar steriou-ze, ma vije reoliet mad an dinaou anez-ho. ●(1856) GRD 260. ean e lausq er riviéreu de ridêc revé ou dinàu. ●(1866) LZBt Gouere 160. o veachin war riziero a enep dinaou ann dour. ●(1872) ROU 80a. L'eau peut s'écouler, grâce à la pente, tr. «dinaou a zo d'an dour.» ●(1877) BSA 126. cueza a ra el lenn, ha gant an dinaou euz an dour, eo casset buhan dindan ar rod.
(4) Ce qui s'écoule, égout, écoulement.
●(1744) L'Arm 125b. Egout, tr. «Huérr ou Huiérr, de gondui enn dineu louss ag unn ti.»
●(1904) DBFV 56b. dinèu, m., tr. «égoût, écoulement.»
(5) Source.
●(1861) BSJ 138. en dachen a béhani é ten er Jourdain é zineu.
(6) (domaine maritime) Reflux, jusant.
●(1857) CBF 115. Dinaou zo gand ar mor, tr. «la mer baisse.»
II. Loc. prép. En dinaou da : en contrebas de.
●(1918) LZBt Mae 34. da derri douar en dinaou da geriadenno Lolofi ha Kanname.
III. Loc. adv.
(1) War-zinaou, àr-zinaou : en déclive, en pente.
●(1744) L'Arm 277a. Pente-douce ou en glacis, tr. «Tra aligéd ar zineu.»
●(1931) VALL 188a. Déclive (terrain), tr. «war zinaou.» ●(1964) ABRO 40. Neuze a (lire : e) rankis goleiñ va zi gant reñkennadoù pleñch lakaet war-zinaoñ.
►[empl. comme épith.]
●(1931) VALL 207a. (chemin) qui va en descendant, tr. «war zinaou.» ●(1955) STBJ 148. gwaremmou war-zinaoñ.
(2) A-zinaou : à torrent.
●(1530) J 190a. Ma daou lagat, a livat plen / Rentet a dinou dazlou yen, tr. «Versez, mes yeux, versez des flots de larmes.»