Devri

Recherche 'a...' : 5084 mots trouvés

Page 85 : de arval-troad (4201) à arvouk (4250) :
  • arval-troad
    arval-troad

    voir tarval-troad

  • arvar
    arvar

    m. & adj. –où

    I. M.

    (1) Doute.

    ●(1831) RDU 177. er honsultein én hou ç'arvareu hac ambarrasseu. ●(1855) BDE 528. hag én un arvar poénius.

    ●(1904) DBFV 12a. arvar, m. pl. eu, tr. «doute, hésitation ; irrésolution, anxiété, scrupule.» ●(1927) GERI.Ern 26. arvar m., tr. «doute, défiance.»

    (2) Danger.

    ●(1927) GERI.Ern 26. arvar m., tr. «danger.»

    II. [en locution]

    (1) Bezañ en arvar : être dans l'indécision.

    ●(1732) GReg 522b. Être dans l'incertitude, tr. «beza èn arvar.» ●(1744) L'Arm 208a. Irresolu, uë, tr. «A zou énn arvarr.»

    ●(1831) RDU 242. diabusein er-ré e oai én arvar a fæd en article-zé. ●(1863) MBF 43. N'en d'on ket én arvar a zivout kement-sé, tr. «je ne suis pas dans le doute à ce sujet.» ●(1887) LZBg 45et blezad-3e lodenn 166. En eutru Picard e oé én arvar petra gobér.

    ●(1904) DBFV 12a. bout én arvar, tr. «douter.» ●(1913) THJE 39. n'hellé ket mui bout én arvar.

    (2) Bout àr an arvar : douter, hésiter.

    ●(1919) DVBFsup 4a. bout ar en arvar (M[eslan] Arv[or]), tr. «douter, hésiter.»

    (3) Bout en arvar àr udb. : douter de qqch, hésiter sur qqch.

    ●(c.1785) VO 4. Chetu paud a dreu ar béré é hoh én arvar.

    ●(1856) GRD 357. anfon couéh e hrér en accustumance, ne vér quet mui én arvar ar nitra ha ne zougér mui tra erbet. ●(1861) BSJ 23. Épad ma oé sant Jojeb én arvar ar er péh e zelié gobér.

    (4) Bout en arvar a : douter de l'existence de.

    ●(1856) GRD 324. Bout én arvar a visericord en Eutru Doué.

    ●(1925) SFKH 6. En Eutru Kargoed ne oé ket én arvar a gement-sé. ●7. Neoah, en Eutru Kargoed, deustou mé oé berpet é Guéned, ne oé ket én arvar ag er péh e basé é Kerbernéz étré en diauled hag é vateh.

    (5) Bout en arvar a : se douter de.

    ●(1938) DIHU 321/46. Skoein e hra stankoh pep kalon ; rak é mant én arvar ag er péh e uéleint.

    (6) Bout en arvar (+ subord.) : douter que.

    ●(1856) GRD 325. bout én arvar é hès un Doué.

    (7) Bezañ en arvar diwar-benn ub. : nourrir des doutes à l'égard de qqn.

    ●(1878) EKG II 265. N'emaoun ket enn arvar divar ho penn.

    (8) Chom en arvar : hésiter.

    ●(1896) HIS 82. Er Huerhiéz Vari e chomé én arvar.

    (9) Hep ket arvar : sans aucun doute.

    ●(c.1680) NG 62. Ret du monnet, hem quet aruar. ●1820. hep quet aruar.

    II. Attr. Bezañ arvar : être indécis, flottant.

    ●(1732) GReg 525b. Cet homme est toûjours indeterminé, irresolu, & flottant, tr. «Arvar eo atau an dèn ze.»

  • arvara
    arvara

    m. –où (alimentation) Reste de pain.

    ●(1732) GReg 685b. Un reste de pain, tr. «Arvara. p. arvaraou.» ●933a. Reste de tourte, tr. «Ar-vara.»

    ●(1927) GERI.Ern 21. arvara, tr. «reste de pain.» ●(1931) VALL 524b. reste de pain, tr. «arvara.»

  • arvaregezh
    arvaregezh

    f. Doute.

    ●(1744) L'Arm $$$.

    ●(1904) DBFV 12a. arvarigeh, s., tr. «doute (ar, sur), mise en doute (l'A.).»

  • arvarek
    arvarek

    adj.

    (1) Douteux.

    ●(1927) GERI.Ern 26. arvarek adj., tr. «douteux.»

    (2) Hésitant.

    ●(1919) DBFVsup 4a. arvarek, tr. «hésitant.» ●(1927) GERI.Ern 26. arvarek adj., tr. «hésitant.» ●(1934) BRUS 131. Hésitant, tr. «arvarek.»

  • arvarerezh
    arvarerezh

    m. Incertitude.

    ●(1904) DBFV 12a. arvarereh, tr. «incertitude.»

  • arvarg
    arvarg

    adj. (agriculture) (Parcelle de terre) non labourable.

    ●(1960) ADBr lxvii 4/327. Une parcelle de terre non labourable peut également être désignée par : (...) : arvarg, Plourin-Morlaix.

  • arvari
    arvari

    voir albani

  • arvariñ
    arvariñ

    v. intr.

    (1) Douter, hésiter.

    ●(1847) BDJ 152. Harvari hepken e c’helfac’h ober.

    ●(1919) DBFVsup 4a. arvarein, tr. «hésiter.» ●(1927) GERI.Ern 26. arvari v. n., tr. «douter, hésiter.»

    (2) Arvariñ war : douter de.

    ●(1847) FVR 63. Ann hini a arvarfe war ar pez a lavar aman ann Aotrou ann Hermit.

    (3) Chom da arvariñ : demeurer dans l’indécision.

    ●(1911 DIHU 68/203. N’hellamb ket chomel de arvarein.

    (4) Na arvariñ a ober udb. : ne pas hésiter à faire qqc.

    ●(1839) BESquil 580. er gonze-zé en touchas hac e changeas é galon ér fæçon ne arvaras quet ur momand a gùittat é vadeu bras ha peb-tra aveit hélie Jesus-Chrouist.

    ●(1921) GRSA 240. Ne arvar ket a lakat én é ben er chonj de vont d'er havet. ●242. ne arvarin ket a obér èl ma lareet dein. ●290. n'arvaret ket a sentein : dibiet kentoh.

  • arvarus
    arvarus

    adj.

    (1) Douteux.

    ●(1904) DBFV 12a. arvarus, adj., tr. «douteux, prétendu.» ●(1927) GERI.Ern 26. arvarek adj., tr. «douteux.»

    (2) Indécis.

    ●(1904) DBFV 12a. arvarus, adj., tr. «indécis, qui doute, scrupuleux.»

  • arvarv
    arvarv

    adj. (en plt d'un cours d'eau) Qui a un débit très lent.

    ●(1944) DGBD 162. redennoù dour arvarv.

  • arveilhañ
    arveilhañ

    v. tr. d. Surveiller.

    ●(1984) HBPD 121. pèl goudé, e vezent hoah ou zri, arveilhet geton.

  • arvel
    arvel

    voir armel

  • arvelen
    arvelen

    adj. Jaunâtre.

    ●(1879) ERNsup 147. ar-velen, un peu jaune, Trév[érec]. ●(1895) GMB 34. dans le petit Tréguier (…) ar-velen, jaunâtre.

    ●(1913) KZVr 32 - 12/10/13. Arvelen, tr. «jaunâtre. Trég[uier].» ●(1933) IVGV 24. an Ao. Mar Ivanios, Eskob indezat, gant eun dremm arvelen, hogen, molumet eus ar braoan.

  • arvelenaat
    arvelenaat

    v. intr. Devenir jaunâtre.

    ●(1913) KZVr 32 - 12/10/13. Arvelenaat, tr. «devenir jaunâtre. Estienne.»

  • arvell
    arvell

    m. –où

    (1) Querelle.

    ●(1919) DBFVsup 4a. arvel, ervel (B[as] v[annetais]), s. pl. –leu, tr. «parole malicieuse.» ●(1927) GERI.Ern 26. arvell V[annetais] m. pl. eu, tr. «Querelle, noise, parole malicieuse.»

    (2) Klask arvell ouzh ub. : chercher querelle à qqn.

    ●(c.1718) CHal.ms i. Il ne demande que plaïe et bosse, tr. «ne glas qu' nemeit aruel.» ●(c.1718) CHal.ms iii. Il ne demande que playes et bosses, tr. «ne glasqu' meit affer', ne oura meit Clasqu' aruel.»

    ●(1921) GRSA 119. deit int de glah arvel dohemb, ar hon doar.

    (3) Bout en arvell : être en désaccord.

    ●(c.1718) CHal.ms iii. Ils ont touiours maille a partir ensemble, tr. «bout ara tabut question ataü etredé, emaint brepet en arvel.»

    (4) local. Idée fixe.

    ●(1919) DBFVsup 4a. arvel, ervel, s. pl. –leu, tr. «à Guern, idée fixe.»

  • arvellat
    arvellat

    v.

    I. V. intr.

    (1) Se quereller.

    ●(1934) MAAZ 72. Sel mui éh arvellè el laeron, sel mui é sinsakrent, é tiskrap ar ou dornadeu eur, ha sel mui é seahè Jannig.

    (2) Arvellat ouzh ub. : se quereller avec qqn.

    ●(1934) MAAZ 72. pe gleu en devizerion éh ervellat (lire : arvellat) en eil doh égilé. ●(1939) RIBA 13. é ma er méziad éh arvellat doh é bried.

    II. V. tr. d. Agacer par des paroles.

    ●(1919) DBFVsup 4a. arvellat, tr. «agacer par paroles.» ●(1927) GERI.Ern 26. arvellat v. a., tr. «agacer en paroles.»

  • arveller
    arveller

    m. –ion

    (1) Querelleur.

    ●(1927) GERI.Ern 26. arvellour m., tr. «querelleur.» ●(1928) DIHU 203/68. tabutour hag arvellour e oè.

    (2) Ergoteur.

    ●(c.1718) CHal.ms i. ergoteur, tr. «un aruellour.»

    ●(1904) DBFV 12a. arvellour, tr. «ergoteur (Ch. ms.).» ●(1927) GERI.Ern 26. arvellour m., tr. «ergoteur.»

    (3) Mauvais plaisant.

    ●(1919) DBFVsup 4a. arvellour, tr. «mauvais plaisant.» ●(1927) GERI.Ern 26. arvellour m., tr. «mauvais plaisant.»

  • arvellerezh
    arvellerezh

    m. Querelle.

    ●(1929) DIHU 211/197. Ne vourè ket er person ag en arvellereh.

  • arvest
    arvest

    m. –où

    (1) Veillée funèbre.

    ●(1891) MAA 11. Al leor-ma a zo mad, neket ebken evit miz du ; mad eo ive da veza lennet enn arvestou. ●130. Pegen trist ne deo ket guelet iniennou o vont d'an arvestou evel d'eun ebat !

    ●(1921) PGAZ 20. epad an arvezt dirag an dud varo. ●(1924) FHAB C'hwevrer 65. hi eo a zibabe al leoriou santel a veze lennet e-pad an arvest. ●(1985) AMRZ 26. Gweled a ran c'hoaz an «arvest» pe an «noz-veill».

    (2) Spectacle.

    ●(1732) GReg 793b. Regarder quelque spectacle, tr. «sellet oud arvestou.» ●809a. Representer un spectacle, tr. «Rei un arvest d'ar bopl.» ●885b. Spectacle, objet extraordinaire qui attire les regards, tr. «Arvest. p. arvestou.» ●Aller aux spectacles, tr. «Redecq d'an arvestou.»

    ●(1834) SIM 112. Ur seurt arvest abominabl. ●180. en em livra da ur seurt arvest. ●(1868) KMM 144. pa chouman didruez dirag un arvest ken esclammuz ! ●(1872) ROU 104a. Le cœur se fend à la vue de tels spectacles, tr. «Ranna ar galon ouz ar seurt arvestou.»

    ●(1919) BUBR 3/65. Me a chomfe a-hed a noz da zellet ouz eun arvest ker kaer. ●(1927) GERI.Ern 26. arvest m., tr. «Spectacle.» ●(1963) LLMM 99/264. gant aon rak tremen hep gwelout un arvest eus an dibab.

    (3) (au théâtre) Acte.

    ●(1911) BZIZ 145. trajedien en 5 arvest. ●(1925) FHAB Gwengolo 327. adalek an arvest kentan. ●(1970) BRUD 35-36/146. Rag n’eo ket arvestou a zo er gont, na zoken taolennou da lavaroud mad, heuliadou-c’hoari ne lavaran ket.

    (4) Examen, regards que l'on porte sur qqn (pour deviner ses intentions, etc.).

    ●(1878) EKG II 150. An arvest ne oue ket hirr ; eun taol lagad a zizoloaz d'ar c'habiten goeled kaloun ar c'here.

    (5) Attention.

    ●(1834) KKK 38. d'hen selaou gand arvest.

    ●(1902) MBKJ 109. Ma en em lakeomp gant eun tamm evez hag arvest ec'hars ar groaz.

    (6) [au plur.] = (?) ardoù (?).

    ●(18--) CST 38. Kaer en doa ober arvestou ha sellet flour ouz ar re a deue hag a yae, nikun ne rae van...

  • arvestadur
    arvestadur

    m. –ioù Contemplation.

    ●(1931) VALL 148b. Contemplation, tr. «arvestadur m.»

  • arvester
    arvester

    m. –ion Spectateur.

    ●(1924) FHAB Genver 35. E. Pronost a beurzisplegas war e lerc'h ar pez a c'hoantea ar arvesterien. ●(1927) GERI.Ern 27. arvester, arvestour m., tr. «spectateur, assistant.» ●(1931) VALL 41b. Assistant, spectateur, tr. «arvester pl. –ien.»

  • arvestiad
    arvestiad

    m. –ed, arvestidi Spectateur.

    ●(1732) GReg 57a. Assistant, spectateur, tr. «Arvestyad. p. arvestidy.» ●793b. Regardant, ante, spectateur, tr. «Arvestyad. p. arvestidy.» ●885b. Spectateur, spectatrice, tr. «Arvestyad. p. arvestidy.»

    ●(1907) VROJ Even 55. an darnvuia euz an arvestiaded. ●(1927) GERI.Ern 27. arvestiad m., tr. «spectateur, assistant.»

  • arvestidigezh
    arvestidigezh

    f. Contemplation.

    ●(1927) GERI.Ern 27. arvestidigez f., tr. «contemplation.» ●(1931) VALL 148b. Contemplation, tr. «arvestidigez f.»

  • arvestiñ / arvest
    arvestiñ / arvest

    v. tr.

    I. V. tr. d.

    (1) Veiller (un mourant, un mort).

    ●(1880) SAB 48. da arvest Jesus ouz ar groaz. ●(18--) SAQ I 208. Arvesti a rit eun den var he dremenvan ?

    ●(1920) MVRO 54/1a. oc'h arvesti eun dintin goz d'in, marvet er mintin-man. ●(1934) PONT 203. Eno e kichen al laouer m'oa al lamm (lire : lann), eo bet arvestet.

    (2) Contempler, considérer.

    ●(1557) B I 565. Me menn heb quem ober lem un tempest / Garu da arhuest, tr. «Je suis résolu à faire un supplice cruel à voir.» ●(1575) M 3465-3466. Tra diræson difæçon disonest / A enep baru ha peur garu da arhuest, tr. «Chose déraisonnable, vile, malhonnête, / A contre-poil et très dure à considérer.» ●(1650) Nlou 466. é aruest voa eston, tr. «qu'il était épouvantable de la (lire : le) contempler.»

    ●(1860) BAL 2. Lacaat a reont ho spered evel da arvest or Zalver o rei e zorn deou. ●(1868) KMM 242. Deuit d'an aod, da arvest ar mor braz-ze. ●(1872) ROU 78b. Contempler, tr. «arvest.» ●(1879) MGZ 312. ec'his pa veet var al leac'h oc'h arvest poaniou hor Zalver.

    (3) Arvestiñ ub. d'ober udb. =

    ●(1860) BAL 203. Var an taolennou e vele aliez ar Verc'hez a S. Iann eharz ar groaz, oc'h arvest or Zalver da vervel evidomp.

    II. V. tr. i. Arvestiñ ouzh.

    (1) Contempler, regarder.

    ●(1659) SCger 102b. regarder, tr. «arvest.» ●130a. aruest, tr. «regarder.» ●(1732) GReg 793b. Regarder quelque spectacle, tr. «Arvest. arvesti.»

    ●(1866) BOM 8. Karoud a rann, dreist holl, / Arvezti ouz ann heol. ●(1876) TDE.BF 23. Arvesti, v. a. C[ornouaille] T[régor], tr. «Contempler.» ●Arvesti oc'h eunn dra, tr. «contempler une chose.»

    ●(1925) FHAB Mae 186. oc'h arvesti, o sellet a-ban ouz an dud. ●(1927) GERI.Ern 26-27. arvesti v. a. et n., tr. «contempler, regarder, assister (ouz à).»

    (2) Arvestiñ pizh ouzh : observer attentivement.

    ●(1910) MAKE 29. An aotrou person a arvestas piz outo.

  • arvestus
    arvestus

    adj. Qui contemple.

    ●(1931) VALL 148b. vie contemplative, tr. «buhez arvestus.»

  • arvez .1
    arvez .1

    [mbr aruez, brpm arvez, mgall arwedd < ar- + gwez .2]

    M. –ioù.

    (1) Aspect.

    ●(1575) M 279. Gant an maru dre aruez, pegant é fynuezas, tr. « A l’aspect de la mort dont il fut achevé » ●320. Bout frealset an maru so peur garu é aruez, tr. « Être délivré de la mort, à l’aspect si rude »

    ●(1732) GReg 391b. Un homme de bonne façon, tr. «un dèn a arvez vad. un arvez vad a zèn.»

    ●(1868) KMM 26. ac e arvez, an ear anezi ken brao ha ken santel. ●130. gant va arvez divodest. ●(1872) ROU 88b. Impole, tr. «groz e arvez.»

    (2) Soin, cas, attention.

    ●(1530) Pm 19 (Tremenuan). Chetu en aruez hon quentel, tr. Herve Bihan « Voici le cas de notre conseil.» ●(1575) M 3522. A gouzaff grau mil maru neubeut aruez, tr. « De souffrir durement mille morts, peu de cas »

    (3) Geste.

    ●(1928) LEAN 85. Lusi a evesae kement, ma ne golle nag eur ger, nag eun arvez.

    (4) Moyen.

    ●(1847) FVR 161. sel vu a kleet aketi da c'hanavet ar gwir arvez d'ober ho silvidigez.

    (5) [au plur.] Façons, manières, simagrées.

    ●(1893) IAI 39. arveziou tout evit kuzet ar wasa udurnez. ●184. Ken diskiant ha ken udur oa arveziou ar jansenisted. ●(1899) BOL 17. eur bern arveziou giz Pariz.

    ●(1905) BOBL 09 décembre 64/1b. ha Skrignegiz tout o doa kemend a blijadur gant da arveiou diot. ●(1906) KPSA 213. n'oan nemet eur bern arvechou. ●(1958) BLBR 114/2. neubeud a arwechou ganti.

  • arvez .2
    arvez .2

    = (?) àr-vaez (?).

    ●(1857) GUG 117. Ansaigneu hur Roué zou arvéz, / Splannein e hra mistér er groéz.

  • arvezet
    arvezet

    [mbr aruezet, brpm arveset pour *arvezet < arvez .1 + -et .1]

    Adj. v. Attentif.

    ●(1575) M 2139-2140. Dre se ez dlehe den, er na ve sourprenet, / Pridiry é diuez, ha bezaff aruezet, tr. « Aussi l’homme devrait, pour n’être pas surpris, / Songer à sa fin et être attentif »

    ●(1688) DOctrinal 157 n°18ab (= (1689) DOctrinal 162 n° 18ab). Rac-se é tleffé den rac nave surprenet, / Songeal en é divez, ha beza arveset (rime en ez), tr. (GMB 41) « être attentif, vigilant »

  • arvezierez
    arvezierez

    f. –ed Mijaurée.

    ●(1914) DFBP 212b. mijaurée, tr. «arvezierez.»

  • arveziñ
    arveziñ

    [mbr arvez-, aruez- < arvez .1 + -iñ]

    V. tr. d. Expliquer, examiner, considérer.

    ●(14--) N 650. Artriclou feiz dit rez pan arvezaf, tr. «Quand je t'explique clairement les articles de la foi.» ●(1575) M 75. An trede á gra maru, da quement en aruez, tr. « Le troisième effet de la mort sur tous ceux qui l’examinent »

  • arvihan
    arvihan

    adj. Assez petit.

    ●(1879) ERNsup 147. ar-vihan, assez petit, Trév[érec], St-Clet.

    ●(1913) KZVr 32 - 12/10/13. Arvihan, tr. «assez petit. Trég[uier].»

  • arvlazenn
    arvlazenn

    f. –où Arrière-goût.

    ●(1972) SKVT I 105. un arvlazenn soavon.

  • arvoenti
    arvoenti

    f. =

    ●(18--) RGE 43. Didostait eta, den neves, / Da grêgui en dorn ho mestres, / Evit rêy deoc'h an arvoenti, / ...... a rêr anezi.

  • arvoger
    arvoger

    m. –ioù Mur en ruines.

    ●(1847) FVR 233. he ardouriou hag he arvogeriou iliavek holl.

  • arvor .1
    arvor .1

    m. –ioù

    (1) Rivage, littoral.

    ●(1499) Ca 11a. Armor vide in mor. ●141a. hec maritina / e. g. terre apres la mer. b. armor. ●(c.1500) Cb 16b. Aruor. g. riuages de la mer. vide in mor. ●(1521) Cc [Aruor]. Aruor. gal. riuages de la mer. vide in Mor.

    ●(1659) SCger 130a. ar vor, tr. «riuage.» ●(1732) GReg 216b. Coste de la mer, païs voisin, ou le long de la mer, tr. «Arvor. p. arvoryou.» ●(1744) L'Arm 78a. Païs le long de la mer, tr. «Arvor.» ●231b. Côte de mer, tr. «Arvor. m.»

    ●(1864) KLV 28. ar maen-gwenn a gaver stang er meinadurez ann arvoriou.

    ●(1907) AVKA 75. deus an arvorio. ●(1927) GERI.Ern 27. arvor m., tr. «Rivage de la mer, littoral.»

    (2) spécial. Partie d'une ville qui donne sur la mer.

    ●(1925) FHAB Genver 2. perak eus an arvor hag eus ar gorre, omp-ni diredet aman a vilierou ? ●(1936) SAV 3/18. e pep ti eus ar gorre, e pep ti eus an arvor.

    (3) Bro Arvor : Armorique.

    ●(1911) BUAZperrot 348. Er bloaz 485 e tiskennas e Bro-Arvor hag e touaras gant e eiz hag eiz ugent manac'h e aber ar Goad.

  • Arvor .1
    Arvor .1

    n. de l. Armor, partie maritime, littoral de la Bretagne (voir Argoad) ; nom poétique de la Bretagne.

    I. Arvor.

    ●(1716) PEll.ms 24. Arvor. ●(1732) GReg 917a. Ar-vor.

    ●(1844) TEL 220. Arvôr. – Brô é-harz ar môr, pé Breiz-Izel. ●(1844) DMB 24. Én ur ouilein ar é Arvor ! / - Kavein a ra (na péh boneur !) / Telen Arvor, en delen eur ! ●(1867) BBZ III 229. War lein tour moal kastel Arvor !

    ●(1930) GUSG 3. Groeit é er vatimant ha lakeit ar er mor; / Oeit é d'er broieu pel, pel doh audeu Arvor. ●(1936) KANTvourc’hwenn 21. C’houi eo Hor Rouanez, / Rouanez Arvor.

    ►An Arvor.

    ●(1732) GReg 917a. an arvor.

    ●(1821) GON 18a. Ann arvôr. (...) Enn arvôr é choumm. ●(1844) DMB 22. Telen en Arvor. ●24. Doué en Arvor. ●(1849) LLB 29. Ha té, barh a mem bro, télen eur en Arvor, / Joubioux. ●(1855) FUB 34. Evel eur bar grizil er môr / Ar Zaôzon a steûz enn Arvôr. ●(c.1860) IMR 7/33a. Martolodet an Arvor, ruillet a diruillet, / Var ar mor bras e furol, prest da veza kollet, / Eb eor, ep stur, ep sicour, oll e renkont mervel, / Pa deu d'ho sovetat patronez Breiz Izel ! ●(1861) MILg 239. Tud ann Arvor n’int ket kousket. ●(1865) FHB 28/221b. Guella dantek eus an Arvor. ●(1866) BURflem 3. Nan birviken paotr an Arvor. ●(1867) TELrem 34. Tud ann Arvor o c’houlenn grasou digant Doue. ●(1876) TDE.BF 20b. Ann Arvor est une zone de une ou deux lieues de largeur, qui longe les bords de la mer. ●(1878) EKG II 218. En eur gas tud da gostez Menez-Are, em beuz lavaret d'ezho evelhen; araok ma viot distro euz ar Menez d'an Arvor [= arvor Leon], ni hon devezo bet eur stokad ouc'h Canclaux hag he zoudarded. ●(1898) BRE 80. D'ar gerek endro d'ann Arvor. ●(18--) DISputnevez 4. Ha tud yaouank an Arvor, kouls vel koste ar c'hoad.

    ●(1904) DDKB 112. Zavet ho mouez d’an nec’h, en Arvor, en Argoad. ●(1909) NIKO 174. Chetu en dud ag en Arvor. ●(1909) NOAR 134. Araok mont pelloc’h war douar an Arvor. ●(1910) IBRK 22. laket evel kont gant ar Romaned war aochou an Arvor. ●(1926) FHAB Mae/186. distroet tud an Arvor. ●(1933) FHAB Genver/24. ar vro gaer ma vevomp enni a oa hanvet an Arvor. ●(1936) KANTvourc’hwenn 5. Diwallit an Iliz, / Ar Frans, an Arvor. ●(1956) LLMM 54/9. Paotred Kastell gant o forpantoù berr hag o c'hourizoù glas-oabl a zistage farsadennoù laouen ouzh merc'hed an Arvor.

    ►Bro Arvor : Armorique.

    ●(1911) BUAZperrot 348. Er bloaz 485 e tiskennas e Bro-Arvor hag e touaras gant e eiz hag eiz ugent manac’h e aber ar Goad.

    II.

    (1) Proverbe à propos des Anglais.

    ●(1855) FUB 34. Evel eur bar grizil er môr / Ar Zaôzon a steûz enn Arvôr. ●(1896-1897) MELu 87. evel eur bar grizil er môr / Ar Zaôzon a steûz enn Arvôr.

    ●(2003) TRMOR 60. Evel ur barr grizilh er mor / Ar Saozon a steuz en Arvor.

    (2) Proverbe à propos des femmes de l’Arvor. cf. DDPB 273-274/1645.

    ●(1878) SVE 967. C'houez ar bezin hag ar mor / A zo gant merc'hed ann Arvor.

    ●(1975) BRUD 50/3. C'hwez ar bezin hag ar mor / A zo gand merhed an Arvor.

    ●(2003) TRMOR 55. C'hwez ar bezhin hag ar mor / A zo gant merc'hed an Arvor.

    III. Noms de famille.

    ●(1970) NFBT 3 N°17. Arvor, ●177 N° 1372. Larvol, ●177-178 N° 1373. Larvor, ●202 N° 1554. Narvol, ●N° 1555. Narvor.

  • Arvor .2
    Arvor .2

    n. de l. An Arvor : Larmor-Plage.

    (1) An Arvor.

    ●1930 GUSG 35. Skoeit ur chonj én ou fen de vonet ar er mor, / Na pe oent arriùet én tu ral d'en Arvor. ●123. Ur verh ieuank ag en Arvor / E zo oeit geté ar er mor. ●1934 BRUS 295. en Arvor.

    (2) Noms de famille : voir 1. Arvor.

    (3) [Toponymie locale]

    ●1930 GUSG 160. Hag en Intron Varia 'n Arvour, / Ha Sant Huinél oé pasajour.

  • arvor .2
    arvor .2

    adj. Maritime.

    ●(1962) EGRH I 9. arvor a., tr. « maritime. »

  • Arvor-Pleuvihan
    Arvor-Pleuvihan

    n. de l. An Arvor-Pleuvihan : Larmor-Pleubian (Pleubian).

    ●(1933) BREI 323/4a. person an Arvor-Pleuvian. ●(1935) BREI 396/1d. Ha hini an Arvor-Pleuvian ? ●401/3b. pegement eo koustet iliz an Arvor-Pleuvian.

  • arvorek
    arvorek

    adj. Riverain, du bord de la mer.

    ●(1821) GON 18a. Arvôrek, adj., tr. «Maritime, qui tient à la mer. Qui est sur le bord de la mer.» ●Eur gear arvôreg eo, tr. «c'est une ville maritime.» ●(1857) AVImaheu 10. Capharnaum, kær arvorec, tost da zabulon ha nephtali.

    ●(1927) GERI.Ern 27. arvorek adj., tr. «du bord de la mer.»

  • Arvorell
    Arvorell

    f. -ed Habitante de l’Armor (côte).

    ●(1716) PEll.ms 24. fem sing. un Arvoriadés, et Arvorell. Plur. masc. Arvoris. pl. fem. Arvorellet.

    ●(1821) GON 18a. On dit aussi arvôrel, pl. arvôrelled.

  • Arvoriad
    Arvoriad

    m. Arvoridi Habitant de l’Armor, habitant de la côte.

    ●(1732) GReg 917a. arvoryad. p. arvoridy.

    ●(1821) GON 18a. Arvôrad ou Arvôriad (...) Pl. arvôriz ou arvôridi. ●(1834) KKK 72. bro habited d'ar maré zé gand arvoridi kriz [e Ploueskad]. ●(1869) TDE.FB xviia. Arvoriad, m. pl. Arvoridi. ●(1876) TDE.BF 23a. Arvoriad (...) pl. arvoriz, arvoridi.

    ●(1910) IBRK 22. Eun Arvoriad, eur Bataviad hanvet Carausius. ●(1911) BUAZperrot 375. Donasian ha Rogasian eo an daou arvoriad kenta zo meneg anezo var rollou an Iliz. ●(1927) GERI.Ern 27. arvoriad m. pl. –riz, tr. «armoricain.» ●27. arvoriad m. pl. –idi, tr. «habitant de la côte.»

  • Arvoriadez
    Arvoriadez

    f. -ed Habitante de l’Armor (côte).

    ●(1716) PEll.ms 24. un Arvorat et Arvoriat (...) fem. sing. un Arvoriadés.

  • Arvorig
    Arvorig

    n. de l. Armorique. cf. Armorig

    ●(1732) GReg 917a. ar-voricq. ●(1744) L'Arm 17a. Arvoircq (lire : Arvoricq). m[asculin].

    ●(1876) TDE.BF 23a. Arvorik.

    ●(1930) ANTO 12. Arvorig, Kerne-Veur, Iwerzon, Kembre hag Ar Skos. ●(1971) LLMM 147/276. An abeg avat eo ne grede ket ar gronikourien mont e diabarzh Arvorig.

    ►An Arvorig.

    ●(1732) GReg 51b. An Arvoricq. 561b Ar Brezonecg. langaich Breyz-Isell èn Arvoricq. ●917a. an arvoricq. ●(1744) L'Arm 177a. péhani zou er Berhonnêc ag enn Arvoric pé Morr-bihan. ●352a. Er Vertonnéd ag enn Arvoric.

    ●(1844) DMB 74. Me zo ehué mé ag en Arvorik. ●(1867) TELrem 120. Digor eo bez Mari-Vonik, / Koanta plac’h voa enn Arvorik. ●(1869) TDE.FB xviia. ann Arvorik. ●(1872) BDV 187. Eun Allamant souezet o sellet ouz dilladou espar bugale ann Arvorik. ●(1875) TSB 6. A pe oemb partiet ag er vro Britaniq / Aveit dischèn amen ar ribl en Arvoriq.

    ●(1900) KAKE 197. Nann, nann, n'euz ket he bar var douar an Arvorik. ●(1909) BLYA xv. Mar d’on ganet en Arvorik. ●(1910) IBRK 17. ha dreist-oll war an Arvorig. ●(1923 ARVG Eost 136. eus Breiz-veur da zouara war ôchou an Arvorig. ●(1935) SARO 9. Sant Ronan oa o touara war aochou an Arvorig.

    ►Bro-Arvorig.

    ●(1955) STBJ 25. betek Bro-Arvorig.

  • Arvorigiz
    Arvorigiz

    pl. Habitants de l’Armorique.

    ●(1910) ISBR 62. Poblet e oé enta Breih-Arvorig get rumadeu Breihiz deit a Vreih-Veur ha get Arvorigiz chomet ér vro arlerh er Romañned. ●(1910) IBRK 13. Ar C'hallianed, pe ar C'helted ledet a hed ar mor (...) a oa hanvet Arvorigiz, en amzer goz.

  • Arvorioù-an-Nord
    Arvorioù-an-Nord

    n. de l. aujourd’hui Côtes-d’Armor (département).

    ●(c.1793) SD 266. Avis eus administratourien an Directouer departamant Arvoriou an Nord, d'o c'honcitoyanet.

  • Arvoriz
    Arvoriz

    pl. Les habitants de l’Armor (côte).

    ●(1716) PEll.ms 24. un Arvorat et Arvoriat (...) fem. sing. un Arvoriadés. (...) Plur. masc Arvoris. (...) Et le collectif est an Arvoris, le peuple maritime. ●(1732) GReg 917a. Arvorad. p. arvoris.

    ●(1821) GON 16a. Ann argoadérien a zô bihanoc’h égéd ann arvôriz. ●18a. Arvôrad ou Arvôriad (...) Pl. arvôriz ou arvôridi. Ann arvôriz a zô peûrvuia brasoc’h égéd ann ar goadérien. ●(1834) KKK 112. ha laset didruez gand ann arvoriz fero ha didrec'huz-zé. ●(1847) FVR X. eno ivez ez eo en em strollet evit al Lid, ann arvoriz diwardro. ●(1865) FHB 32/254a. Etrezom-ni, Arvoris, / Savomp on moueziou / Da enori on Iliz. ●(1876) TDE.BF 23a. Arvoriad (...) pl. arvoriz, arvoridi. ●(1877) EKG I 127. Eun den hanvet Tunk, euz n'ounn dare pe vro, a ioa deuet abaoue eun daou pe dri bloaz bennag da lavaret d'an Arvoriz enn doa prenet an aod a zo dirag Guinevez, Trelez ha Goulc'hen, hag a ia euz a Blouescat da Blouneour-Dreaz. ●(1891) VNB 132. en Arvoris en hum hlorifi é conzant gùel eid en Argoêdis.

    ●(1909) NOAR 134. Meur a wech, Arvoriz o devoa klasket en em zevel, gounit o frankiziou tremenet. ●(1910) EGBT 128. arvoriz, m, habitants de la côte. ●(1911) BUAZmadeg 575. Eun toulladik Arvoriz a ioa dija en em vodet. ●(1911) BUAZperrot 15. An nebeud Arvoriz o devoa gellet tec'het. ●(1927) GERI.Ern 27. arvoriad m. pl. –riz, tr. «armoricain.» ●(1930) ANTO 11. Skosiz, Iwerzoniz, Arvoriz, Kerne-Veuriz. 14 Met an Arvoriz eveldomp-ni. ●(1931) FHAB Genver 27. e vez atao pardon an Arvoriz. ●(1933) FHAB Genver/24. Jul Kesar a drec'has an Arvoriz. ●(1934) BRUS 293. un arvorad, pl. arvoriz. ●(1948) KANTlandivizio 100. Tud ar gourre, Arvoriz, / Diredet omp hirio / Da bedi 'vit an Iliz. ●(1956) LLMM 54/11. Sparlenned a zeue kazel-ha-kazel gant justineien ha chikolodennoù ouzh brec'h Arvoriz. ●(1983) GKDI 1a. Tud an Argoad, hwi Arvoriz, / Kernividi, Plougastelliz, / Paotred Bro-Leon ha Tregerz [lire : Tregeriz], / Klevit glahar Dirinoniz ! ●(1987) GOEM 171. les charretes des habitants de la côte, kirri an arvoriz, diffèrent de celles, plus grandes, de la campagne, kirri ar menez.

  • Arvorizion
    Arvorizion

    pl. Habitants des côtes.

    ●(1744) L’Arm 78a. Païs le long de la mer. ses habitants, tr. «Arvorision.»

    ●(1839) BESquil 67. en arvorision a ziar dro. ●(1896) HIS 99. Regaset e oé Jésus ag é vro ; éan e zas nezé de chom devat en arvorizion.

  • arvouk
    arvouk

    adj. Qui devient pourpre.

    ●(1955) STBJ 174. eet arvouk dindan al loar gann.

Ce site utilise des cookies pour son fonctionnement.En savoir plus...